Ocena brak

Struktura szkła

Autor /Ruciak Dodano /31.01.2012

Wytwarzanie szklanych naczyń zostało zrewolu­cjonizowane około 100 roku p. n. e. przez wyna­lezienie techniki dmuchania szkła. Kęs roztopio­nego szkła był nabierany na koniec długiej, żelaznej rury (piszczeli) a następnie formowano zeń naczynie poprzez dmuchanie z jej drugiego końca. Używano też nieco zmodyfikowanej tech­niki, dmuchając szkło, tak by wypełniło matrycę.
W temperaturach pokojowych szkło zachowu­je się i wygląda jak ciało stałe. Jednakże tak na­prawdę jest to ciecz w stanie jaki nazywamy przechłodzonym. Oznacza to, że pomimo osiągnięcia takiej temperatury, w której ciecz powinna zamie­nić się w ciało stałe, zachowuje ona wiele cech właściwych stanowi ciekłemu. Przykładowo, szkło płynie, jak najzwyklejsza ciecz, w tempera­turze pokojowej. Ten proces jest niezwykle powolny, płynięcie szkła można jednak zaobserwo­wać badając okna w starych budynkach. Okazuje się, że szyby są tam cieńsze u góry niż u dołu. Przyczyną tego jest spłynięcie części materiału w dół.

Podobne prace

Do góry