Ocena brak

Struktura kości udowej

Autor /aby Dodano /04.01.2012

Tak samo jak w innych kościach długich, również końce kości udowej są utworzone z istoty gąbczastej, otoczonej warstwą istoty zbitej. Trzon stanowi grubą cewę istoty zbitej otaczającą jamę szpikową; ściany jamy są najgrubsze powyżej środka wyso-kosci kości i wzdłuż kresy chropawej. Układ beleczek istoty gąbczastej w górnym końcu kości udowej jesi klasycznym przykładem budowy architektonicznej przystosowanej do funkcji Masa ciała przenosi się z miednicy na głowę kości udowej. Pasma beleczek istoty gąbczastej biegną w kierunku największego ciśnienia z głowy kości udowej na stronę przy-środkową szyjki.

Tutaj zlewają się, wytwarzając na stronie wklęsłej szyjki silną warstwę istoty zbitej — listewkę nośną, która ku dołowi przedłuza się w istotę zbitą trzonu.Listewka nośna chroni szyjkę przed złamaniem. Te przyśrodkowe pasma istoty gąbczastej krzyżują się i są u-sztywnione w głowie kości udowej przez pasma, które z obwodu boczne go trzonu biegną ku górze wzdłuż górnego brzegu szyjki i promieniują w obręb głowy. Od listewki nośnej wnika w istotę gąbczastą gornego końca kości czołowo ustawiona blaszka istoty zbitej, tzw ostroga udowa {calcar femorale*). która następnie, dzieląc się na poszczególne blaszki, promieniuje w obręb istoty gąbczastej. Ostroga udowa oddziela krętarz mniejszy od trzonu i obejmuje funkcję podpory, która tutaj została osłabiona z powodu odchylenia się istoty zbitej w miejscu się krętarza mniejszego. Ostroga udowa, listewka nośna i od niej w obręb głowy wnikające beleczki kostne tworzą wspólnie jedną czynnościową całość — słup nośny ustroju.

W przeciwieństwie do złożonego układu beleczek górnego końca kości, w końcu dolnym widzimy układ bardzo prosty, który odpowiednio do kierunku obciążenia wykazuje pionowy przebieg beleczek. usztywniony przez blaszki poziome.

Podobne prace

Do góry