Ocena brak

Struktura gospodarcza i społeczna Cesarstwa Rzymskiego

Autor /Lewin Dodano /02.05.2012

 

  • Proces przejścia od społeczno- ekonomicznych struktur starożytności do średniowiecznego feudalizmu bardzo wyraźnie rysuje się na wsi bizantyjskiej w V- VII w.

  • Drobnotowarowa gospodarka chłopska była wciąż silna, zwłaszcza w Azji Mniejszej na wielu terenach wolne gospodarstwa chłopów miały przewagę, spotykamy je także na Półwyspie Bałkańskim. W omawianym okresie umocniły się one na wielu tereanch, tworząc organizacje zwane metrokomiami, zbliżone do znanych z zachodniej Europy wspólnot terytorialnych.

  • Domeną wielkich latyfundiów pozostawały Syria, Egipt i Afryka i niektóre europejskie tereny cesarstwa, które przechodziły jednak doniosłe zmiany wewnętrzne. Niewolnictwo nie odgrywało tu poważniejszej roli w produkcji (głównie jako służba domowa, czy w górnictwie). Na wsi obok dominującego kolonatu pojawiły się inne formy podziału własności ziemi:

  • Emfiteuza- chłop miał dziedziczne prawa do uprawianej ziemi pod warunkiem wywiązywania się ze świadczeń

  • Komenda- w dobrach państwowych, jeszcze korzystniejsza od emfiteuzy.

  • Wśród ciężarów chłopskich przeważała:

  • Renta naturalna,

a także występowały

Oprócz tego ciążyły na chłopach:

  • Wysokie podatki

  • Daniny na rzecz kościoła

  • Przymusowe robocizny publiczne

  • Obowiązek dostarczenia rekruta.

  • W V- VI w. miasta Wschodu przeżywały okres rozkwitu. Korzystna sytuacja chłopów umożliwiała im kontakty z rynkiem. Wybitną rolę w handlu i produkcji odgrywały:

  • Konstantynopol, Antiochia i Aleksandria (skupiska tysięcy warsztatów)

  • Efez, Smyrna, Nicea, Nikomedia w Azji Mniejszej

  • Tessalonika, Korynt, Teby w Grecji

  • Rawenna, Bari w bizantyjskiej Italii

  • Syrakuzy na Sycylii.

Podobne prace

Do góry