Ocena brak

Strategie inicjowania i pobudzania procesu rozwojowego

Autor /Edmund Dodano /17.06.2011

Już w XVII wieku za jedno z podstawowych zadań państwa uznawano pobudzanie procesow rozwojowych gospodarki. Współcześnie nadal społeczeństwa obciążają rządy odpowiedzialnością za wyniki gospodarcze. Obecnie sprawy związane z granicami wzrostu skomplikował kryzys ekonomiczny.

Przeważa pogląd ze polityka rozwoju w XXI w będzie polityka ekorozwoju, czyli wzrost samoodtwazalnego, a wiec społeczeństwa stwazajacego warunki przetrwania dla pokoleń, które po nas przyjdą.

Wśród ekologów powstała antywzrostowa koncepcja tzw. gospodarki stanu stalego-postuluje ona utrzymanie działalności gospodarczej bez jej rozszerzania, a proces rozwoju utożsamia wyłącznie ze zmianami strukturalnymi wewnątrz danej zbiorowości.

Mimo tych poglądów nadal pobudzanie rozwoju będzie jednym z głównych celow państwa narodowego tak długo jak ono będzie istnieć.

Promowanie długofalowych procesów rozwojowych – pobudzanie czy tez maksymalizacja tempa rozwoju mierzonego zazwyczaj rocznym tempem wzrostu PKB ma określoną specyfikę zależną od sytuacji. Czyli chodzi o:

- pobudzanie procesu rozwojowego w krajach znajdujących się w fazie przed przemysłowej;

- intensyfikowanie rozwojów w krajach już zaawansowanych w rozwoju przemysłowym;W pierwszym przypadku główna uwaga skierowana jest na pobudzenie samoczynnego procesu rozwoju, w drugim przypadku można wyróżnić, co najmniej cztery strategie takiego rozwoju i sposoby przyspieszenie tego procesu:

a) strategia samowystarczalności surowcowej lub autarkii - przyjmuje za punkt wyjściowy max wykorzystanie posiadanych zasobow naturalnych, aby za uzyskane w ten sposób środki kupować za granicą dobra inwestycyjne i surowce niezbędne dla rozwoju wlanego przemysłu narodowego (klasyczną forma takiej strategii było uprzemysłowienie ZSSR);

b) strategia substytucji importu – upatruje ona główny czynnik napędowy w zastępowaniu importu na wlanym rynku wewnętrznym;

c) strategia orientacji proeksportowej – jaj istota polega na orientowaniu się od początku na produkcje na rynek światowy i dążeniu do zajęcia wiodącego miejsca w eksporcie określonych wyrobów na rynkach światowych;

d) strategia orientacji na rozwój przemysłu wysokiej techniki – istotę tej strategii stanowi orientacji na zdobycie i utrzymanie w określonych dziedzinach przodownictwa ……………… i uznanie jej za główny element przewagi komparatywnej.Doświadczenie wyniesione z realizacji charakteryzowanych wyżej czterech strategii przynoszą następujące wnioski:

- całkowitemu zdyskredytowaniu uległy strategia 1 i 2;

 wszystkie badania światowe wykazują ze najbardziej skuteczną drogą okazała się w praktyce orientacja na rynek światowy;

- najskuteczniejszym wariantem byłoby połączenie strategii 1 i 3.

Do góry