Ocena brak

Stożek sprężysty

Autor /abibigail Dodano /11.01.2012

Stożek sprężysty (conus elasticus) składa się z mocnej, sprężystej warstwy tkanki łącznej, odpowiadającej głębokiej warstwie blaszki właściwej błony śluzowej, choć w krtani nie ma wyraźnej granicy między nią a tkanką pod-śluzową. Stanowi ona przedłużenie sprężystej cewy tchawicy nad chrząstkę pierścieniowa tą aż do więzadeł głosowych. Stożek sprężysty rozciąga się z przodu z dolnej połowy powierzchni wewnętrznej kąta chrząstki tarczowatej, następnie wzdłuż górnego brzegu chrząstki pierścieniowatej i sięga ku tyłowi do wyrostka głosowego chrząstki nalewkowatej.

Wolny, górny brzeg stożka stanowi podłoże warg głosowych. Jeżeli szpara głośni jest zamknięta lub bardzo wąska, obie połowy błony zbiegają sic ku górze i przyśrodkowo, ich powierzchnie boczne są lekko wklęśnięte i stożek podobny jest do ustnika klarnetu. W szeroko otwartej szparze głośni ściana stożka ustawia się mniej więcej pionowo i kształt stożka jest prawie cylindryczny.

Z przodu w szczelinie między dolnym brzegiem chrząstki tarczowatej a brzegiem górnym chrząstki pierścieniowatej ściana stożka w swej części pośrodkowej leży bezpośrednio pod skórą; jest tu ona wzmocniona pionowo biegnący mi włóknami sprężystymi, które tworzą  więzadło pierścień no-tarczowe (ligamentum cricothyreoideum). Okolica ta ma szczególne znaczenie, gdyż w niebezpieczeństwie uduszenia przecięcie poprzeczne (coniotomia) tego więzadła umożliwia szybkie otwarcie dolnej części krtani.

Podobne prace

Do góry