Ocena brak

Stosunek do otrzewnej, krezka i ruchomość jelita cienkiego

Autor /amanda1 Dodano /10.01.2012

Jelito czcze i jelito kręte są położone wewnątrzotrzewnowo i zawieszone na krezce, której nasada po ukończeniu rozwoju przyczepia się do tylnej ściany brzticha biegnąc z góry i ze strony lewej skośnie ku dołowi i na stronę prawą. Rozpoczyna się ona przy zgięciu dwunastniczo-jelitowym na lewym obwodzie 2 kręgu lędźwiowego i kończy się na wysokości stawu krzyżowo-biodrowego prawego lub w dole biodrowym prawym w przejściu jelita krętego w jelito grube. Skośna linia nasady krezki krzyżuje: 1) część wstępującą dwunastnicy 2) aortę brzuszną powyżej jej podziału na tętnice biodrowe wspólne, 3) żyłę główną dolną, 4) mięsień lędźwiowo-udowy prawy, 5) moczowód prawy, 6) naczynia nasienne wewnętrzne prawe. Krezka, która składa się z dwóch blaszek surowiczych spojonych warstwą tkanki łącznej, zawiera gałęzie tętnicze i żylne naczyń krezkowych górnych zaopatrujące jelito czcze i kręte, naczynia i węzły chłonne, nerwy i większe lub mniejsze skupienia tkanki tłuszczowej.

Dzięki tym tworom krezka ma znaczną grubość, szczególnie u swej nasady; ku przyczepowi jelitowemu staje się stopniowo cieńsza; obie blaszki surowicze krezki u swej nasady przechodzą w otrzewną ścienną tylnej ściany brzucha, u przyczepu jelitowego zaś w otrzewną trzewną powlekającą jelito.

Długość nasady krezki wynosi około 15—17 m; długość przyczepu jelitowego jest około 20—25 razy większa, dlatego też krezka układa się w liczne fałdy. Szerokość krezki od nasady do przyczepu jelitowego jest niewielka na początku, następnie szybko wzrasta dochodząc do 20—25 cm w części środkowej jelita, wreszcie znowu się zmniejsza.

Najbardziej ruchoma jest też część środkowa jelita cienkiego — może się ona poruszać we wszystkich kierunkach. Poszczególne pętle poruszają się czynnie wskutek perys tal tyki ściany jelita przesuwając się między innymi pętlami, jak również biernie, przy czym mogą występować większe przemieszczenia jelit. Szczególnie we wzdęciu brzucha (meteorismus) pętle unoszą się uciskając na okrężnicę i żołądek. W pionowej postawie ciała jelita silnie wypełnione treścią opuszczają się niżej w obręb miednicy niż w pozycji leżącej, kiedy przesuwają się bardziej bocznie na oba odcinki okrężnicy. Również skurcz powłok brzusznych przesuwa jelita bocznie. W opadnięciu trzew (ptosis) pętle jelita leżą niżej, natomiast powiększone narządy miednicy małej (silnie wy pełniony pęcherz i odbytnica, ciężarna macica) wypychają pętle jelita cienkiego z miednicy ku górze. Pętle jelitowe przybierają oczywiście położenie nienormalne, jeżeli część ich wstępuje w obręb przepukliny stanowiąc zawartość worka przepuklinowego.

Podobne prace

Do góry