Ocena brak

STOSUNEK DO OTRZEWNEJ I WIĘZADŁA WĄTROBY

Autor /kaylen Dodano /10.01.2012

Z wyjątkiem niektórych miejsc powierzchnia wątroby przykryta jest błoną surowiczą; role tkanki podsurowiczej odgrywa tu torebka Glissona, ściśle z nią zrośnięta. Błona surowicza wątroby pochodzi z odcinka środkowego krezki brzusznej otrzewnej; powleka ona powierzchnię górną i powierzchnię dolną, natomiast powierzchnia tylna zrośnięta jest z przeponą i nie posiada powłoki surowiczej. Otrzewna ścienna przerzucając się na powierzchnię górną, jak również na powierzchnię dolną wątroby wytwarza niskie, czołowo ustawione 1) więzadło wieńcowe wątroby (lig. coro-narium hepatis), na którym wątroba jest jak gdyby zawieszona. Po stronie lewej obie blaszki więzadła wieńcowego, przednia i tylna, przylegają do siebie i przyczepiają się do wątroby wzdłuż jej brzegu tylnego na granicy powierzchni górnej i dolnej; bocznie kończą się one wolnym ostrym brzegiem, tzw. 2) wię-zadłem trójkątnym lewym (lig. triangulare sinistrum). Po stronie prawej obie blaszki więzadła wieńcowego stykają się z sobą tylko u swego bocznego końca jako 3) więzadło trójkątne prawe (lig. triangulare dextrum); poza tym są od siebie oddalone, między nimi bowiem leży powierzchnia tylna wątroby zrośnięta z przeponą. Blaszka przednia więzadła wieńcowego po stronie prawej przerzuca się na przeponę i nosi nazwę 4) więzadła wątrób no-przepono w ego (lig. hepatophrenicum), blaszka tylna przechodzi na powierzchnię przednią nerki jako 5) wrięzadło wątrobno-nerkowe (Iig. hepatorenale).

Blaszki przednie więzadła wieńcowego strony prawej i lewej, łącząc się z sobą na powierzchni górnej wątroby nieco na prawo od płaszczyzny pośrodkowej , przechodz ą w 6) więzadło s i e r p o w a t e wątroby (lig. Jalci-forme hepatis), które powstaje z odcinka przedniego krezki brzusznej; dolny, wolny brzeg tego więzadła obejmuje 7) więzadło obie wątroby (lig. teres hepatis). Blaszki tylne więzadła wieńcowego obu stron łączą się z sobą linią łukowatą na powierzchni dolnej wątroby i przedłużają się w 8) sieć mniejszą (omentum minus). Przyczep powyższych więzadeł do wątroby przebiega mniej więcej w kształcie krzyża. Ramię strzałkowe krzyża utworzone jest z przyczepów więzadła sierpowatego (na powierzchni górnej wątroby) i sieci mniejszej (na powierzchni dolnej), ramię poprzeczne — z przyczepów więzadła wieńcowego (na powierzchni tylnej po stronie prawej i na brzegu tylnym po stronie lewej).

Sieć mniejsza, powstała z odcinka tylnego krezki brzusznej, odchodzi, jak opisano poprzednio, od części brzusznej przełyku, od krzywizny żołądka mniejszej i części górnej dwunastnicy; przyczepia się ona do powierzchni dolnej wątroby. Grubszy dolny odcinek sieci mniejszej, więzadło wąt robno-dwunastnicze (lig. hepatoduodenale) przyczepia się do brzegów wnęki, obejmując ją obiema swymi blaszkami; cieńsza górna część sieci mniejszej -zarówno jej odcinek zbity {pars densa), jak i wiotki (pars flaccida) — przyczepia się do brzegów tylnego odcinka dołu strzałkowego lewego obejmując więzadło przewodu żylnego; są to: więzadło wątrobno-przeły-ko we (lig. hepatooesophageum) i więzadło wątrobno-żołądkowe (lig. hepatogastńcum).

Nie pokryte otrzewną pozostają: 1) powierzchnia tylna, 2) wnęka, 3) dół pęcherzyka żółciowego i 4) dół żyły głównej, wreszcie 5) wąskie pasmo dołu strzałkowego lewego.

Podobne prace

Do góry