Ocena brak

Stosunek brzuśca mięśnia do ścięgna

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

Wzajemny stosunek pasm mięśniowych i ścięgien jest bardzo różny; ma to duże znaczenie dla pracy mięśnia.

W niektórych mięśniach kierunek włókien ścięgna stanowi prostolinijne przedłużenie kierunku włókien mięśniowych. Taki układ występuje zazwyczaj w mięśniach płaskich (mm. piani*), jak np. w szerokich mięśniach brzucha, czy też w mięśniach międzyżebrowych. W zasadzie podobny stosunek mięśnia do ścięgna widzimy również w mięśniach zupełnie innego kształtu, w tzw. mięśniach wrzecionowatych (mm. fusiformes), w których włókna przebiegają równolegle. I tu kierunek włókien ścięgna jest przedłużeniem kierunku włókien mięśniowych. Długie, lecz stosunkowo nieliczne włókna takiego mięśnia mogą wykonywać ruch rozległy, lecz nie bardzo silny, wiemy bowiem (p. dalej), że stopień skracania się mięśnia jest zależny od długości jego włókien, a siła mięśnia — od liczby włókien.

Zupełnie odmienny układ widzimy w mięśniach, w których włókna dochodzą skośnie do ścięgna. W tzw. mięśniu półpierzastym (m. unipennatus) włókna mięśniowe po krótkim przebiegu dochodzą z jednej strony do ścięgna, w mięśniu pierzastym (m. bipennatus) łączą się ze ścięgnem obustronnie. Oba te rodzaje mięśni mają liczne, lecz krótkie włókna i mogą wykonywać ruchy niezbyt rozległe, lecz silne.

Niektóre mięśnie oprócz ścięgna początkowego i końcowego mogą zawierać w swej części środkowej ścięgno pośrednie (tendo inter-medius*), które dzieli mięsień na dwie części, czyli na dwa brzuśce (m. dwubrzuścowy, m. digastricus; dis = podwójny, gaster = brzuch). Inne mięśnie mogą być przedzielone całkowicie lub częściowo przez krótkie ścięgienka, smugi ścięgniste (intersectiones tendineae). Taki mięsień powstaje z części segmentalnych. stając się tworem czynnościowo wyższym.

Podobne prace

Do góry