Ocena brak

Stosunek adm. - pr. i jego rodzaje

Autor /Romek Dodano /18.08.2011

Stosunek prawny - zależność prawna między stronami. Jest konsekwencją regulacyjnego działania normy prawnej. Stosunek ten jest wyrazem istnienia prawnego związku między jego uczestnikami. Prawny charakter związku powoduje, że elementem tego związku jest występowanie uprawnień i obowiązków.

Stosunek adm.-prawny - jest to właśnie taki związek powstały na gruncie prawa adm.

Stosunek adm.-prawny - jest wyrazem pewnego związku między jego uczestnikami (organ i strona lub strony), który jest zawarty na gruncie prawa adm. Prawny charakter tego związku powoduje, że elementem stosunku jest występowanie uprawnień - istota uprawnienia odpowiada istnieniu roszczenia. Spełnienie tego zadania zabezpieczone jest możliwością użycia przymusu, który może przybrać określone formy: grzywna, egzekucja, wykonanie zastępcze, doprowadzenie.

W każdym stosunku adm.-pr. występują (elementy):

·przedmiot (zakres działania pr. adm.) - leży on zawsze w sferze prawem określonych zadań adm. państwowej lub samorządowej (publicznej). Objęty jest kompetencją jednego organu lub organu wykonującego funkcje zlecone adm.

                                    JEŚLI ORGAN PRZYJĄŁ SPRAWĘ,

                                   MIMO ŻE NIE BYŁ KOMPETENTNY,

                                TO NIE POWSTAJE STOSUNEK ADM.-PR.

Przedmiot stosunku musi odpowiadać co najmniej dwu cechom:

- sprawa musi należeć do sfery działań org. adm. publ.

- regulacja tej sfery musi być dopuszczona lub uregulowana w pr. adm. w trybie nakazów i zakazów adm.

· podmioty - z jednej strony jest zawsze org. adm. publ. (ewentualnie inny organ wykonujący funkcje adm. publ. upoważniony do nawiązania stosunku lub żądania określonego zachowania się - org. społ.), z drugiej strony jest podmiot, do którego skierowany jest akt. adm.

Ustawa mogła upoważnić organizację społ. do rozstrzygania spraw w formie decyzji (forma władcza), np. PCK, LOK, LOP. Od tych decyzji służy odwołanie. Charakterystyczny dla stosunku adm.-pr. jest układ pomiędzy jego podmiotami - oznacza się nierównością stron. Org. adm. publ., jako reprezentant interesów państwa ma prawo do władczego wypowiadania się w sprawie, w sposób wiążący innych, tzw. imperium władzy. Jednocześnie org. adm. publ., uwzględniając interes strony, musi również uwzględniać interes społ. Kiedyś był akcentowany interes społ., obecnie interes strony. Prawidłowość działania org. adm. publ. jest kontrolowana nie tylko w ramach samej adm., ale przez sądy i społeczeństwo. Ważnym czynnikiem są media. Podmioty stosunku adm.-pr. to:

- osoby fizyczne

- jednostki organizacyjne

- organizacje społ

· treść (obowiązek lub uprawnienie prawne)

Obowiązek prawny - sprowadza się do konieczności określonego zachowania się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania.

Uprawnienie prawne - sprowadza się do działania podmiotu w określony sposób lub domagania się od innych uczestników stosunku zachowania się w określony sposób

Sposoby nawiązania stosunku adm.-pr.:

- z mocy samego prawa, np. obowiązek szkolny od 7 roku życia,

- na podstawie decyzji adm. (aktu adm.),

- w wyniku działań faktycznych, np. gmina korzysta z urządzeń publicznych,

- w drodze umowy adm.

Rodzaj stosunku adm.-pr.:

- at hoc - jednorazowy, powstały bez jakiejś przyczyny pranej, np. wydanie paszportu,

- trwałe - jest to m.in. obowiązek meldunkowy, pobór podatku.

Rodzaje stosunku adm.-pr.:

- materialno-prawny - podstawę stanowią przepisy prawa materialnego,

- proceduralny - podstawą są normy proceduralne; powstaje jako wynik toczącego się post. adm. Rozpoczyna się w momencie wszczęcia postępowania, a wygasa z chwilą wydania prawomocnego aktu adm., stąd jego charakter przejściowy,

- sporno-adm. - powstaje w wyniku zaskarżenia rozstrzygnięcia do zew. organu kontroli (najczęściej do NSA). Nierównorzędne dotychczas podmioty zostają zrównane, gdyż organem rozstrzygającym spór jest podmiot w nim nieuczestniczący. NSA nie jest związany organizacyjnie z org. wydającym decyzję.

Podobne prace

Do góry