Ocena brak

Stopa zwrotu nakładów inwestycyjnych

Autor /roman Dodano /25.03.2011

Jest to relacja dochodów (liczonych w skali roku) do całkowitych nakładów inwestycyjnych (skumulowanych od momentu rozpoczęcia przedsięwzięcia inwestycyjnego do okresu, dla którego wyznaczana jest ta relacja): dochód roczny/całkowity nakład inwestycyjny = stopa zwrotu. Dochód może być określany za pomocą różnych kategorii:

zysk brutto (zysk przed opodatkowaniem),

zysk netto (zysk po opodatkowaniu i obowiązkowych odpisach),

zysk netto + odsetki od kredytu,

zysk netto + amortyzacja,

zysk netto + amortyzacja + odsetki od kredytu

Stopę zwrotu dla której dochód określany jest przy pomocy zysku netto + amortyzacji nazywamy prostą stopą zwrotu: zysk netto + amortyzacja/całkowity nakład inwestycyjny. Stopa ta określa stosunek rocznego zysku, osiąganego w trakcie funkcjonowania przedsiębiorstwa, do wartości kapitału służącego sfinansowaniu początkowych nakładów inwestycyjnych. Do najczęściej wykorzystywanych w praktyce należy zaliczyć:

  • prostą stopę zwrotu (zysku) całości kapitału (własnego i obcego) zaangażowanego w finansowanie przedsięwzięcia,

  • prostą stopę zwrotu kapitału własnego zaangażowanego w finansowanie przedsięwzięcia.

Obie formuły bazują na wielkościach rocznych. W praktyce wybór roku, który uznamy za typowy, nastręczać może określone trudności. Zmianom w poszczególnych latach ulegać bowiem może zarówno wielkość produkcji, wysokość odsetek od otrzymanych kredytów, jak też poziom innych czynników istotnie wpływających na poziom prostej stopy zwrotu. Mając to na uwadze można wykorzystać miernik prostej stopy zwrotu, obliczonej na bazie wielkości przeciętnych. Mierniki prostej stopy zwrotu pozwalają ocenić (w sposób uproszczony) opłacalność pojedynczych projektów inwestycyjnych oraz wybrać najbardziej opłacalny.

Podobne prace

Do góry