Ocena brak

Stoicyzm: doskonałość moralna jest źródłem szczęścia - Przedstawienie tezy

Autor /Karol123 Dodano /20.04.2011

Żyć szczęśliwie, bracie Gallionie, wszyscy pragniemy, ale nie wszyscy potrafią zdać sobie jasno sprawę, na czym polega życie szczęśliwe.”

Seneka „O życiu szczęśliwym”

Stoicy znów /jak wcześniej ich wielcy poprzednicy, a później następcy/ zadają to podstawowe filozoficzne pytanieJak żyć, by osiągnąć szczęście? Filozofia dla nich to praktyczna umiejętność życia; filozofia czynów, nie słów, „sztuka własnego życia”. Głównym zadaniem filozofii jest kształtowanie moralnych postaw, to ona usiłuje udoskonalić życie ludzkie.

Człowiek nie jest w stanie osiągnąć prawdziwego szczęścia bez pewnego szczególnego wysiłku jego woli. Słowo szczęście zmieniło u stoików znaczenie, nie było już rozumiane jako eudaimonia, czyli aktywność pewnego eu zeu, dobrego życia, ale raczej euroia biou, co było stoicką metaforą oznaczającą życie biegnące w sposób wolny, nie zakłócony przez burzę, chaos, przeszkody. Główną cechą takiego życia miała być pogoda /galene/, cisza po burzy, spokój /eudia/,słoneczna pogoda. Te metafory odnoszą się do pewnego nastroju dusdzy, który najlepiej można opisać przy uzyciu pojęć negatywnych /ataraxia/, i który rzeczywiście polega na czymś całkowicie negatywnym: być szczęśliwym oznaczało przede wszystkim „nie cierpieć nieszczęścia”.

I chociaż stoicyzm jest dość złożoną teorią moralną, to jego główną zasadę można wyrazić w jednym zdaniu: „Ucz się być obojętnym na wpływy zewnętrzne” / stąd nazwa filozofia obojętności/. Właśnie ta postawa obojętności uchroni cię od cierpienia, które nieuchronnie sprowadza na człowieka życie. W tym miejscu należałoby przyjrzeć się bliżej najważniejszy tezom stoików.

Do góry