Ocena brak

Stężenie pośmiertne mięśni

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

Stężenie pośmiertne (rigor mortis). W parę godzin po śmierci (1—4) w zależności od okoliczności ją poprzedzających (np. od temperatury zewnętrznej czy od rodzaju choroby), mięśnie stopniowo zaczynają twardnieć. Proces ten nazywamy stężeniem pośmiertnym. Polega on na zmianach fizykochemicznych białek mięśnia, czemu towarzyszy wytwarzanie się kwasu mlekowego. Mięsień stężony jest twardy, zgrubiały i skurczony w następstwie obumierania włókien mięśniowych, przy czym całe ciało sztywnieje w takiej pozycji, w jakiej znajdowało się bezpośrednio po śmierci. Stężenie pośmiertne rozpoczyna się na głowie (w mm. żucia) i w ciągu dalszych paru godzin (4—6) rozszerza się na całe ciało, kończąc się na mięśniach kończyny dolnej. U noworodków i u osesków stężenie występuje wcześniej niż u dorosłych; jest ono również szybsze po niektórych zatruciach. Po 2—3 dniach stężenie stopniowo ustępuje; ustępowanie to rozpoczyna się znowu w mięśniach głowy, a zachowuje się najdłużej w stawach skokowych; po ustąpieniu stężenia następują procesy gnilne.

Podobne prace

Do góry