Ocena brak

Stewarcja nibykamelia

Autor /Radomir Dodano /25.01.2012

Stewarcja nibykamelia (Stewartia pseudocamellia) w stanie naturalnym występuje na japońskich wyspach Honsiu, Kiusiu i Sikoku, w strefie lasów górskich. W ojczyźnie jest drzewem dorastającym do około 18 m wysokości, a w uprawie tworzy zwykle wąskie krzewy nie przekraczające 4-5 m. Im klimat jest chłodniejszy, tym są one niższe i szersze. Na grubszych pędach gora złuszcza się podobnie jak u platana, delikatnymi, wielobarwnymi płatami. Jesienią liście przybierają barwę pomarańczową do różnych odcieni czerwieni. Przed zimą opadają. Pąki kwiatowe oryginalnego kulistego kształtu, rozwijają się w płytkie kielichowate kwiaty o średnicy 5-7 cm. są one zbudowane z pięciu białych płatków, do nasady których przyrosły liczne, żółte pręciki.

Po wczesnej i ciepłej wiośnie rozwijają się już w końcu czerwca. Zazwyczaj zdobią krzewy w lipcu i sierpniu, a nawet we wrześniu. Rozkwitłe kwiaty utrzymują się dwa lub trzy dni, a czasem zaledwie jeden dzień, po czym opadają w całości. Kwiaty rozkwitają stopniowo, dzięki czemu kwitnienie krzewu trwa długo, nawet do sześciu tygodni. Krzewy mocno rozrośnięte z dużą liczbą kwiatów kwitną dłużej.  Stewarcja wymaga glegy żyznej, próchnicznej, świeżej i o odczynie kwaśnym, podobnie jak rośliny wrzosowate, może zatem służyć do kompozycji z tymi roślinami. Uważana jest ponadto za krzew wytrzymały na suszę. Przesadzać należy stewarycję wyłącznie z bryłą ziemi, dlatego najlepiej nabyć rośliny uprawiane w pojemnikach. Amatorsko można ją rozmnożyć z odkładów, które ukorzeniają się po około dwóch latach.

Do góry