Ocena brak

Sterniczka

Autor /Benon Dodano /26.01.2012

Wygląd: Długość ciała 46 cm. Samiec w szacie godowej z niebieskim dziobem i żółtymi oczami; boki głowy w dużej części białe. Boki tułowia, kark i szyja, ogon i grzbiet rdzawoczer-wone z delikatnymi, czarnobrązowymi falami. Dziób samicy czarnoniebieski, wierzch głowy czarnobrązowy z białą smugą pod okiem. Broda i gardło białe. Rysunek na grzbiecie niewyraźny i bledszy niż u kaczora. W czasie pływania przednia część ciała jest najgłębiej zanurzona, natomiast ogon sterczy prawie pionowo. W razie zgrożenia ptaki stają się cięższe i zanurzają się w wodzie prawie po szyję.

Środowisko: Sterniczka zamieszkuje słonogorz-kie jeziora na suchych i półpustynnych stepach zachodniej i środkowej Azji. Częsta jest tylko na obszarze 1000 km po wschodniej stronie Morza Kaspijskiego, w kierunku zachodnim coraz rzadsza. Przypuszcza się, że występuje w krajach bałkańskich, a w południowej Hiszpanii i w górach Atlas utworzyła małe populacje.

Lęgi: Sterniczka gnieździ się na stepowych, zwykle słonawych jeziorach z pasem trzcin i roślin podwodnych i oczkami czystej wody. Pływające gniazdo zakłada w gęstej roślinności przybrzeżnej tak blisko wody, aby mogła z gniazda zanurkować, co czyni pizy najmniejszym zaniepokojeniu. Jaja mają dużo grubszą skorupkę i są większe niż jaja innych kaczek. Już pisklęta w czasie pływania trzymają ogon pionowo. W razie zagrożenia chowają się w trzcinie.

Pożywienie: Przeważnie roślinne - pędy i nasiona roślin wodnych. Na fotografii występujący głównie w Anglii amerykański gatunek o czarnej głowie - sterniczka jamajska (Oxyu-ra jamaicensis).

Podobne prace

Do góry