Ocena brak

Sterlet, czeczuga

Autor /Albin Dodano /31.01.2012

Wygląd: 11-17 płytek grzbietowych z długim, ostrym grzebieniem i hakiem, 60-70 małych, zachodzących dachówkowato na siebie płytek bocznych i 10-18 płytek brzusznych. Ciało jest smukłe. Pysk jest wąski, długi i na końcu lekko zakrzywiony ku górze. Długie wąsiki postrzępione na końcach, przyłożone do tyłu sięgają do przedniego brzegu pyska. Płetwy piersiowe są uderzająco duże.  

Ubarwienie: grzbiet ciemnoszary, szarobrązowy lub czarnobrązowy, z zielonkawym lub niebieskawym połyskiem, brzuch żółtawo- lub czerwonawobiały, płytki kostne są barwy kości słoniowej.

Długość: przeważnie 35-60 cm, rzadko do 100 cm (i 6 kg masy ciała).

Występowanie: w rzekach zlewisk mórz Czarnego, Azowskiego i Kaspijskiego, w większych rzekach i jeziorach pn. Rosji i Syberii oraz w niektórych rzekach wpadających do wsch. Bałtyku (np. w Dźwinie). W Polsce kilkakrotnie wsiedlany do rzek, dotąd bezskutecznie.

Tryb życia: po okresie spoczynku zimowego w głębokich starorzeczach dojrzałe płciowo sterlety ciągną wczesną wiosną w górę rzek. Tak jest np. w Dunaju i jego dopływach, gdzie dawniej spotykano sterlety aż koło Ulm, Landshut i Laufen.

Rozród: trze się w maju i czerwcu nad żwirowatym dnem w wartkim nurcie. Jaja średnicy 3 mm zatrzymują się między ziarnami żwiru. Zależnie od wielkości jedna samica składa 11000-140000 jaj. Już po 4-5 dniach wylęgają się larwy, spływające z prądem.

Pokarm: larwy owadów, skąposzczety, drobne skorupiaki, małe ryby.

Podobne prace

Do góry