Ocena brak

Stereotypy płciowe

Autor /mietek456 Dodano /17.07.2011

Postawy seksizmu wobec kandydatek na urzędy publiczne wiążą się z kulturowo uwarunkowanymi stereotypami płciowymi (Deber).

Wyniki międzykulturowych badań, przeprowadzonych przez J. Wiliamsa i D. Best., w 30 różnych krajach, z 1982 roku wskazały na obecność w większości krajów płciowego nacechowania licznych cech, jednak różnice między płciami były raczej spostrzegane jako małe niż duże.

Z innych analiz wynika jednak, że nie istnieje cos takiego jak pojedyncze wyobrażenie “kobiety” lecz podtypy o różnej zawartości stereotypicznej.

3 główne podtypy (Fiske, Glick):

  • Sexy (np. wamp) - skoncentrowana na własnym wyglądzie, chce być atrakcyjna dla mężczyzn,

  • Nietradycyjny (np. feministka) - wymagająca, ambitna, inteligentna, niezależna,

  • Tradycyjna (np. matka) - konformizm, podporządkowanie się, pasywność głupota, brak krytycyzmu.

  • Każdemu z tych podtypów są przypisywane określone role społeczne i zawodowe.

  • Taka stereotypizacja jest też podstawą różnic w percepcji wizerunków politycznych kobiet i mężczyzn. Tym samym może mieć znaczenie w uzyskiwaniu poparcia wyborczego.

Znaczenie stereotypów płciowych w kształtowaniu preferencji wyborczych, badanie:

Kira Sanbonmatsu - założenie, że płeć kandydata może pełnić rolę heurystyki, stosowanej szczególnie w sytuacji małej liczby informacji o politykach i kampanii.

Teoria schematów płciowych – punkt wyjścia do dalszych analiz (3 komponenty):

  • Wielu wyborców przejawia podstawowe preferencje w zakresie popierania raczej kandydatów niż kandydatek. Stanowią one stałe predyspozycje, a nie tylko chwilowe skłonności będące rezultatem kampanii wyborczej.

  • Te podstawowe preferencje płciowe mogą być wyjaśnione przez stereotypy dotyczące płci oraz przez płeć wyborców. Stereotypy obejmują przekonania, cechy oraz kompetencje do rozwiązywania określonych problemów politycznych. (przekonania, cechy, kompetencje do rozwiązywania określonych problemów) dotyczące płci, oraz przez płeć wyborców,

  • Podstawowe preferencje płciowe oddziałują na zachowania wyborcze (w sytuacji wyborczej uaktywniają się stereotypy płciowe, mechanizm podejmowania decyzji o poparciu kandydata określonej płci tak przewiduje).

Badania tej babki (K. Sanbonmatsu):

  • sondaż telefoniczny (przeprowadzony w marcu i kwietniu 2000 r., 455 mieszkańców Ohio), ponad połowa próby (60%) to stanowiły kobiety.

  • Zmienne niezależne: cechy (emocjonalne „nadawanie się” do polityki), problemy związane z płcią (np. aborcja), kompetencje radzenia sobie z problemami politycznymi.

  • Zmienna zależna: pomiar skłonności wyborców do poparcia kandydata/tki (pytanie brzmiało: Jeśli dwoje równie wykwalifikowanych kandydatów ubiegałoby się o urząd polityczny – mężczyzna i kobieta – jak myślisz, na kogo byłbyś bardziej skłonny głosować: na mężczyznę czy na kobietę?).

WYNIKI: większość kobitek respondentek faworyzowało kandydatkę (62%), natomiast większość respondentów kandydata (68%).

W celu wyodrębnienia zmiennych wpływających na preferencje wobec polityków Sanbonmatsu wykonała wielozmienną analizę regresji logistycznej. Uzyskane wyniki ułożyły się w dwa odrębne wzorce czynników wpływających na poparcie:

Czynniki wpływające na preferencje wobec kandydata. Mężczyznę – kandydata preferowały osoby, które uważały, że mężczyźni:

  • Emocjonalnie lepiej nadaje się do polityki,

  • Lepiej wyraża swoje poglądy w odniesieniu do wydatków rządowych,

  • Wyższe kompetencje do walki z przestępczością,

  • Wyższe kompetencje do prowadzenia polityki zagranicznej,

Płeć respondentów nie odgrywała w tym przypadku żadnej roli.

Preferencje wobec kandydatki:

Poparcie dla kobiety- kandydatki było istotnie większe wśród wyborczyń, które uważały, że kobieta będzie lepiej reprezentować ich stanowiska w zakresie aborcji i bezpieczeństwa socjalnego.

Druga część badań Sanbonmatsu - eksperyment(dwóm grupom respondentów przedstawiono krótkie, fikcyjne biografie pary polityków, startujących w prawyborach do amerykańskiej Izxby Reprezentantów, a następnie byli proszeni o wybór między nimi - jednej grupie dwóch polityków (T. Browna i R. Harrisa), drugiej kandydata i kandydatkę (E. Brown i R. Harrisa) i wyszło, ze kobiety miały silniejsze preferencje do popierania swojej płci. Natomiast wyborcy preferujący kandydujących mężczyzn zawsze wykazywali istotne preferencje dla osoby o nazwisku Brown, niezależnie od tego czy to był mężczyzna czy kobieta. Sugeruje to, że charakterystyka polityka jako starszego i bardziej doświadczonego (tak przedstawiono Browna) mogła przeważyć wątpliwości związane z jego płcia.

Podsumowanie:

  • Stereotypy płciowe dotyczące cech kandydata, jego przekonań i kompetencji mają znaczenie w kształtowaniu preferencji wyborczych,

  • Jeśli wyborcom brak informacji o politykach i ich kampanii, mogą się kierować ich płcią jako heurystyką,

  • Kandydaci w swych kampaniach często starają się przezwyciężyć stereotypy płciowe, np. kobiety mogą demonstrować, że są dobrze przygotowane do pracy na stanowisku politycznym, a mężczyźni wykazywać troskę w sprawach programów pomocy społecznej,

  • Muszą się oni także liczyć z utrwalonymi predyspozycjami wyborców dotyczącymi popierania mężczyzn lub kobiet,

  • Kobiety mają silniejsze skłonności do popierania przedstawicielek własnej płci niż mężczyzn.

Podobne prace

Do góry