Ocena brak

Stefanotis bukietowy

Autor /DenisRozrabiaka Dodano /20.01.2012

Nazwa Stephanotis pochodzi od greckich słów stephanos - wieniec i otis - kłos, odnoszących się do kształtu kwiatostanów. Rodzaj ten należy do rodziny Asclepiadaceae i zawiera około 15 gatunków zawsze zielonych pnączy, pochodzących z Madagaskaru, Peru, Malezji i południowych Chin. Tylko jeden gatunek jest uprawiany jako roślina pokojowa.

Jest to Stefhanotis floribunda - stefanotis bukietowy - sprowadzony z Madagaskaru w roku 1839.

Stefanotis jest jedną z najpiękniejszych roślin, jakie możemy hodować w domu. Jego długie, białe, woskowane kwiaty wyglądają wręcz nierealnie i ciekawie kontrastują z ciemnym, wiecznie zielonym listowiem. Mocny zapach przez niego wydzielany jest egzotyczny, ale w nadmiarze może być męczący. Kwiaty pojawiają się od maja do października i długo się utrzymują. Jako pnący krzew, stefanotis może być poprowadzony po drucie lub rusztowaniu. Wybór zależy od ilości wolnego miejsca w domu. Roślina zachowa niewielkie rozmiary, jeśli poprowadzimy ją po kabłąku z drutu, a pędy będą często przycinane lub pozwolimy się jej rozkrzewić i rosnąć wokół okna.

Aby roślina dobrze kwitła, niezbędne jest ciepło, Stefanotis wytrzyma w zimie temperaturę około 10°C, lecz idealny zakres to 16°C do 21°C. Podczas zimowego okresu spoczynku należy umieścić go w chłodzie.

Hodujemy go w dobrym, lecz rozproszonym świetle i chronimy przed silnym słońcem w lecie.

W zimie ziemia powinna wyschnąć przed kolejnym podlaniem rośliny. W okresie wzrostu stefanotis potrzebuje dużo wody, a szczególnie dojrzałe jego okazy. Podłoże powinno być wilgotne, lecz nie nasiąknięte wodą.

Stefanotis zniesie suche warunki w lecie lepiej od większości tropikalnych roślin i nie wymaga zwiększonej wilgotności w okresach szczególnych upałów.

W czasie wzrostu dokarmiamy roślinę co miesiąc, nawozem dla roślin domowych o 50% stężeniu. W zimie nie nawozi się wcale.

Stefanotis nie lubi naruszania korzeni. Przesadzamy go tylko wtedy, gdy nie mieści się już w doniczce, stosując przepuszczalną, gliniastą ziemię. Gatunek ten można uprawiać w dużych donicach, jeśli jest na to miejsce w domu. Wówczas zmienia się co roku górną warstwę ziemi.

Dość szybko rosnące pędy trzeba jak najszybciej owijać wokół podpory, aby się nie poplątały. Nie należy owijać ich zbyt ściśle.

COŚ JEST ŹLE

1) Młode liście żółknąChloroza spowodowana nadmiarem wapnia w wodzie. Podlej roślinę jednorazowo roztworem nawozu dostarczającego żelazo. Potem podlewaj wodą bezwapienną.

2) Pąki kwiatowe usychają.Zbyt sucho. Podlewaj częściej.

3) Pąki kwiatowe opadają.Spowodowane przestawieniem lub obracaniem rośliny. Nie zmieniaj jej miejsca.

4) Liście żółkną.Zbyt ciemno. Przestaw roślinę w jaśniejsze miejsce. Stefanotis jest podatny na atak szkodników.

5) Brzegowe tarczki na łodygacg i spodniej stronie liści.Tarczniki.

6) Łiście żółtawe, z pajęczynką od spodu.Przędziorek - "czerwony pajączek".

7) Białe, wełniaste punkty na łodygach i liściach.Wełnowce. Zapobiegawczo opryskuj raz w miesiącu malationem. Tarczniki i wełnowce można też usuwać pojedynczo tamponem nasączonym denaturatem. Rośliny zimujące w tepmeraturze 13°C są odporniejsze na ataki szkodników.

Podobne prace

Do góry