Ocena brak

STAWY BIODROWE

Autor /zenon80 Dodano /11.02.2014

Podstawowymi problemami występującymi na poziomie stawów biodrowych mogą być przykurcze, podwichnięcia i zwichnięcia. Poglądy na możliwości leczenia tzw. porażennych podwichnięć i zwichnięć stawów biodrowych u dzieci z przepukliną oponowo-rdzeniową zmieniły się zasadniczo w ostatnich 25 latach. Dokładne poznanie bilansu mięśniowego zespołów dynamicznych stawów biodrowych pozwoliło, w miarę doświadczeń klinicznych, na ustalenie wskazań terapeutycznych w poszczególnych przypadkach. Sharrard wyróżnił sześć poziomów uszkodzenia neurologicznego, które warunkują różne patologie stawów biodrowych i wytyczają możliwości i wskazania do leczenia.

Poziom I — uszkodzenia neurologicznego poniżej Th 12. Całkowite porażenie zespołów dynamicznych mięśniowych stawów biodrowych. Nie można osiągnąć wyleczenia zwichnięcia stawów biodrowych ani w wyniku leczenia zachowawczego. ani operacyjnego. Podwichnięcie może przekształcić się w zwichnięcie.

Poziom II — uszkodzenie neurologiczne na poziomie LI — L2 charakteryzuje się dość dobrą siłą mięśni zginaczy biodra i osłabieniem mięśni przywodzicieli oraz całkowitym porażeniem pozostałych grup mięśniowych. U dzieci z tej grupy rozwijać się może podwichnięcie, a nawet zwichnięcie, którego możliwości leczenia są ograniczone.

Poziom III — porażenia na poziomie L3—L4. Siła mięśni zginaczy biodrajest zwykle dobra, mięśnie przy wodziciele i czworogłowe uda są czynne, porażone są natomiast mięśnie odwodziciele i prostowniki biodra.

W tej grupie patologii pojawiają się możliwości leczenia. Zniesienie powiększającego się przykurczu zgięciowego biodra, leczenie podwichnięcia lub zwichnięcia stawu biodrowego w wyniku operacyjnego wytworzenia względnej równowagi mięśniowej w płaszczyźnie czołowej (przeniesienie przyczepu dolnego mięśnia biodrowo-lędźwiowego na krętarz wielki sposobem Sharrarda) (ryc. 3.10). Dodatkowa korekcja koślawości szyjki i przodoskręcenia może poprawić zwartość anatomiczną stawu biodrowego.

Poziom IV — porażenie neurosegmentów krzyżowych nie ma istotnego wpływu na powstawanie patologii stawów biodrowych. Biodro koślawe, podwichnięcia lub zwichnięcia zdarzają się bardzo rzadko.

Poziomy V VI wobec zachowania prawidłowej funkcji mięśni stawów biodrowych nie mają istotnego znaczenia w powstawaniu patologii bioder.

Leczenie wielu różnorodnych patologii stawów biodrowych, powstających na tle wrodzonych anomalii rozwojowych bioder, nie może opierać się tylko na ocenie obrazu radiologicznego lub badania ultrasonograficznego, ale musi być uwarunkowane oceną poziomu uszkodzenia neurologicznego. Jest to niestety bardzo często popełniany błąd terapeutyczny, który polega na leczeniu wad na podstawie wyniku zdjęcia rentgenowskiego stawów biodrowych lub badania ultrasonograficznego bez oceny neurologicznej. Najbardziej prawidłowe leczenie zachowawcze lub operacyjne zwichnięcia lub podwichnięcia biodra porażonego nie może przynieść zadowalającego wyniku, jeżeli nastawienie nie może być zabezpieczone odpowiednią siłą czynnych grup mięśniowych. Jest również sprawą bezdyskusyjną, że nawet pozytywny wynik podjętego leczenia porażennego zwichnięcia biodra nie może spowodować samodzielnego chodzenia dziecka z przepukliną oponowo-rdzeniową.

W bardzo wielu przypadkach należy ograniczyć się do operacyjnego usunięcia przykurczów na poziomie bioder, co może umożliwić przyjęcie pozycji pionowej, zwykle jednak za pomocą ortez.

 

Podobne prace

Do góry