Ocena brak

Staw skokowo-goleniowy

Autor /aby Dodano /04.01.2012

Staw skokowo-goleniowy (articulatio talocruralis). czyli staw skokowy górny stanowi połączenie końców dalszych kości goleni z bloczkiem kości skokowej.

Główkę stawową tworzy bloczek kości skokowej. Powierzchnia stawowa bloczka składa się z trzech części: górnej. przyśrodkowej i bocznej. Górna jest największa, jej brzegi biegną zbieżnie ku tyłowi, wskutek czego z przodu jest szersza niż z tyłu. Część przyśrodkową powierzchni ma kształt przecinka, którego głowa położona jest z przodu. Część boczna powierzchni jest znacznie większa od poprzedniej, trójkątna, leży na wyrostku bocznym kości.

Panewka stawowa jest utworzona przez powierzchnię stawową dolną kości piszczelowej i przez powierzchnie stawowe obu kostek, które jak widełki obejmują bloczek kości skokowej.

Torebka stawowa przyczepia się do brzegów chrząstek stawowych i tylko z przodu zachodzi nieco na szyjkę kości skokowej: powierzchnie zewnętrzne kostek leżą poza stawem Ho obu bokach torebka jest napięta, natomiast ściany przednia i tylna są cienkie i luźne, wysłane warstwą tkanki tłuszczowej i wzmocnione pochewkami ścięgien przebiegających nad stawem. Błona maziowa torebki uwypukla się ku górze w obręb więzozrostu piszczelowo-strzałkowego. Jama stawowa jest bardzo obszerna i przeważnie całkowicie samodzielna. Linia nasadowa kości piszczelowej znajduje się poza przyczepem torebki, linia nasadowa strzałki natomiast leży na wysokości szczeliny stawowej.

Staw skokowo-goleniowy, czyli skokowy górny, ma sześć więzadeł. z których trzy odchodzą od kostki przyśrodkowej, trzy zaś od kostki bocznej.

1. Więzadło przy śr od ko we (ligamentum mediale), czyli więzadło trój graniaste (ligamentum del-toideum). Więzadła odchodzące od kostki przyśrodkowej stykają się z sobą i tworzą trójkątną blaszkę więzadłową, tzw więzadło trój graniaste, czyli przyśrodkowe, w którym rozróżniamy cztery części. Pasmo przednie biegnie do powierzchni grzbietowej kości łódkowatej (część piszczelowo-łódkowa. pars tibionaricularis); jego głębsze włókna przechodzą na kość skokową (część piszczelowo-skokowa przednia, pars tibiotalaris anterior)-, pasmo boczne, bardzo mocne, przyczepia się do podpórki kości skokowej (część piszczclowo-pietowa. pars tibiocalcanea); pasmo tylne, przykryte pochewką ścięgna mięśnia piszczelowego tylnego, przyczepia się do brzegu powierzchni przyśrodkowej bloczka kości skokowej (część piszczelowo-skokowa tylna, pars tibiotalaris posterior).

2. W i ę z a d ł o skok o w o-strzałko w e przednie (ligamentu m talofibulare anterius) odchodzi od brzegu przedniego kostki bocznej i przyczepia się do brzegu przedniego powierzchni stawowej bocznej bloczka kosei skokowej. Nie jest ono bardzo silne.

3. Więzadło skokowo-strzałkowe tylne (ligamentum talofibulare posterius) przebiega prawie poziomo. Odchodzi ono od brzegu tylnego kostki bocznej i przyczepia się do guzka bocznego wyrostka tylnego kości skokowej. Jest najmocniejsze z trzech więzadeł strzałkowych.

4. Więzadło p i ę t o wo-s t rza ł ko we (ligamentum calcaneofibulare) rozpoczyna się na wierzchołku kostki bocznej, biegnie skośnie ku dołowi i do tyłu do powierzchni bocznej kości piętowej. Bocznie od niego przebiegają ścięgna mięśni strzałkowych.

Podobne prace

Do góry