Ocena brak

Staus civitatis

Autor /Klemens88888 Dodano /22.11.2011

Wedle status civitatis wolno urodzeni byli obywatelami rzymskimi – cives Romani, Latynami – Latini albo peregrynami – peregrini – cudzoziemcami. Obywatelstwo dawało pełną zdolność prawną. Odróżnić od cives Romani należy domicilium – zamieszkanie i origo pochodzenie (przynależność do określonej gminy) – były to przejawy terytorialności. Origo istotne było szczególnie w prawie administracyjnym (piastowanie urzędów) i przy ciężarach – munera.

Latyni – kilka grup mieszkańców państwa rzymskiego.

Latini veteres – mieszkańcy Lacjum, członkowie Związku Latyńskiego, posiadali większość praw z wyjątkiem ius honorum i prawa służenia w legionach rzymskich, lex Julia i Plautia Papiria zlikwidowała tę kategorię osób nadając im obywatelstwo rzymskie.

Latini coloniarii – mieszkańcy kolonii rzymskich zakładanych na prawie latyńskim, posiadali ius commercii, ius suffragii, nie mieli natomiast ius conubii (zawierania ważnie małżeństwa rzymskiego)

Latini Iuniani na podstawie lex Junia Norbana nieformalnie wyzwoleni

Peregryni ludność cudzoziemska podbitych terytoriów włączonych do imperium.

  • peregrini (certae civitatis) mieszkańcy miast które przez wczesne poddanie się utrzymały swoją dawną organizację, nie mieli oni ius conubii i ius commercii, ani żadnych praw politycznych w Rzymie, przysługiwały im wytworzone normy iuris gentium. Jurysdykcję nad nimi sprawowali – w Rzymie pretor dla peregrynów, na prowincji – edylowie kurulni.

  • peregrini dediticii nie mieli swych miast zniszczonych w walce, zbyt późne poddanie uniemożliwiło im uzyskanie praw jedynie ius gentium gł. w zakresie obrotu. Nie mogli oni bezpośrednio nabywać obywatelstwa rzymskiego.

Kategorie peregrynów zlikwidował edykt Karakalli 212r.n.e. Constitutio Antoniniana z wyjątkiem peregrini dediticii, których zlikwidował cesarz Justynian 530r.

Podobne prace

Do góry