Ocena brak

STATUS PRAWNY CUDZOZIEMCA – ogólne zasady w prawie międzynarodowym i w Polsce

Autor /Donald Dodano /23.11.2011

Za cudzoziemców uważane są osoby posiadające obywatelstwo innego państwa, jak i bezpaństwowcy. Również osoby o nieokreślonym obywatelstwie należy traktować jak cudzoziemców do chwili, gdy zostanie stwierdzone ich obywatelstwo. Sprawę przynależności cudzoziemca do określonego państwa obcego rozstrzygają przepisy tego państwa. Jeśli cudzoziemiec posiada podwójne lub wielorakie obywatelstwo według prawa polskiego jest traktowany jako obywatel tylko jednego z tych państw. Cudzoziemcy przebywający na obszarze innego państwa podlegają jego zwierzchnictwu terytorialnemu.

Podlegają on jednak równocześnie w ograniczonym zakresie spraw zwierzchnictwu personalnemu swego państwa ojczystego (służba wojskowa, odpowiedzialność karna za przestępstwa popełnione za granicą). Spod zwierzchnictwa terytorialnego państwa wyłączone są osoby, którym przysługują specjalne immunitety (obce siły zbrojne korpus dyplomatyczny i konsularny). Dla przekroczenia granicy jakiegoś państwa cudzoziemiec winien na swym paszporcie lub innym właściwym dokumencie otrzymać na to zezwolenie (wizę). Według polskiego prawa o cudzoziemcach wiz udzielają za granicą polskie przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne.

Państwo samo ustala warunki, które powinni spełniać cudzoziemcy pragnący uzyskać wizę celem przekroczenia jego terytorium. Mogą też wprowadzać w tym względzie pewne ułatwienia wobec niektórych krajów. Każde państwo może odmówić pewnym kategoriom osób wstępu na jego terytorium, pod wpływem określonych okoliczności. Te same okoliczności mogą spowodować wydalenie cudzoziemca z kraju. Istnieje tendencja zrównywania w prawach cudzoziemców z własnymi obywatelami. Cudzoziemcy nie mogą jednak brać udziału w wyborach do parlamentu i innych organów i nie są zobowiązani do odbywania służby wojskowej. Nie mogą zajmować stanowisk w służbie państwowej. Przysługują im natomiast prawa i swobody demokratyczne, jak wolność sumienia, słowa, druku itp. Są równouprawnieni przed sądami i urzędami.

Cudzoziemiec ma prawo do opieki dyplomatycznej swego państwa, w przypadku gdy doznał jakiejś krzywdy, na skutek naruszających normy międzynarodowe działań organów innego państwa, ale tylko gdy wyczerpał wszystkie środki prawne, które daje mu prawo wewnętrzne państwa pobytu. Prawa cudzoziemców nie mogą być większe od praw obywateli odnośnego państwa.

Do góry