Ocena brak

Starożytny Rzym - Zasady organizacyjne rzymskiego podboju Italii

Autor /Mikolaj909 Dodano /05.11.2011

Wzrastająca ekspansja Rzymu wywolana była nie tylko jego silną organizacją wewnętrzną i sojuszem z Latynami. Czynnikiem może najważniejszym było wzbudzenie zainteresowania mas plebejskich polityką ekspansji Rzymu. W miarę jak plebejusze zyskiwali prawne zrównanie z patrycjuszami , pociągani byli w coraz większym stopniu do służby wojskowej. Patrycjusze chcąc uniknąć walk wewnętrznych i rozładować głód ziemi wśród mas chłopskich , postanowili by sami plebejusze , własnymi rękami zdobywali ziemię , której potrzebowali. Pokonawszy mianowicie jakieś miasto czy plemię zabierali mu Rzymianie , na mocy układu zwykle trzecią część ziemi. Stawała się ona ziemią państwową - ager publicus. Na niej osadzano małorolnych i bezrolnych synów chłopskich tworząc kolonie. Ekspansja rzymska miała więc charakter rolniczy.

Podbijając obszary , których ludność mówiła dialektem pokrewnym rzymskiemu , tj. dialektem latyńskim , Rzym często wcielał je do swego państwa , a mieszkańcom narzucał niepełne obywatelstwo rzymskie. Tak powstawały municipia , osady rządzone przez prefektów , których mieszkańcy nie mieli ani czynnego ani biernego prawa wyborczego , a tylko prawa cywilne.

Inną politykę prowadził Rzym w stotunku do plemion samnickich , umbryjskich , Etrusków czy Greków. Zawierając z nimi układ normujący wzajemne stosunki tworzył z nich sprzymierzeńców - socii. Nie wymagal od nich świadczeń pieniężnych , a tylko nakładał na nich obowiązek dostarczania posiłków wojskowych. W ten sposób Rzym rękami wczorajszych wrogów budował podstawy swej przyzsłej potęgi. Prowadząc taką politykę nie tylko systematycznie powiększał swoje terytorium , ale nadto przygotowywał wchłonięcie i asymilację obcoplemiennej ludności italskiej , zmuszonej w wojsku do posługiwania się językiem Rzymian - łaciną.

Podobne prace

Do góry