Ocena brak

Sroki

Autor /Letki Dodano /31.01.2012

Pospolitym gatunkiem z rodziny krukowatych jest sroka. Występuje ona na terenie całej Europy, ma czarno-białe upierzenie i bardzo długi ogon. W Hiszpanii i Portugalii spotkać można srokę modrą, o bardzo niezwykłym wyglądzie. Głowa tego ptaka jest czarna, a skrzydła i ogon mają kolor lazurowoniebieski.
W wielu krajach sroka jest symbolem złodziej­stwa, gdyż wykrada nie tylko jaja i pisklęta pta­ków śpiewających, ale także różne błyszczące przedmioty, które następnie znosi do swego gniaz­da. Podąża także za zwierzętami, które gromadzą zapasy pokarmu na zimę, zapamiętuje, gdzie są one zakopane i później je sobie przywłaszcza.
Sroki budują z cienkich gałązek bardzo duże gniazda w kształcie kuli z bocznym otworem. Na polach gniazda te są często umieszczone w krza­kach i małych drzewkach nisko nad ziemią, nato­miast w miastach sroki budują je bardzo wysoko, przeważnie na samym wierzchołku korony drze­wa. Sroki dobrze zaaklimatyzowały się na terenach zurbanizowanych, a nawet w samych centrach wiel­kich metropolii. W ostatnich latach ich liczebność w miastach zaczęto ograniczać, gdyż rabują one lęgi ptaków śpiewających, takich jak drozdy i kosy, które są gatunkami lubianymi przez ludzi i pożą­danymi w miejskich parkach oraz ogrodach.
W niektórych krajach liczebność srok żyjących w miastach w ciągu ostatnich 50 lat znacznie wzro­sła i stały się one ptakami typowo miejskimi. Pozą miastem sroki mogą wyrządzać szkody wśród pta­ków i zwierząt łownych, toteż tak jak inne ptaki krukowate, są one tam uważane za szkodniki. Sroka jest bohaterką wielu bajek, przysłów i przesądów.

Podobne prace

Do góry