Ocena brak

Środkowa dorosłość: szanse rozwoju - Zmiana w relacjach z własnymi dziećmi i rodzicami

Autor /Horacy123 Dodano /02.07.2011

Nie do przecenienia jest funkcja tego okresu, jako ogniwa łączącego pokolenia, osoby z tej fazy z jednej strony wychowują młodsze pokolenie, z drugiej przejmują opiekę i dostarczają wsparcia starzejącym się rodzicom. Współcześnie występuje duże zróżnicowanie etapów życia rodzinnego wśród osób w tym samym wieku, część dopiero na początku środkowej dorosłości podejmuje decyzję o założeniu rodziny, inna część będąc w podobnym wieku ma już dorastające dzieci. Środkowa dorosłość związana jest też z czasem, gdy dzieci zaczynają zakładać swoje własne rodziny, a później także z pojawieniem się wnucząt i uczeniem się nowej roli dziadków.

Akceptacja dorastania i usamodzielniania się własnych dzieci to jedno z ważnych wyzwań rozwojowych tego okresu. Przyzwolenie na uniezależnienie się od siebie pozwala na zmianę w stosunkach rodzice - dzieci na bardziej partnerskie. Dorośli mają szansę wspierać rozwój młodszego pokolenia, zostać doradcami, mentorami dorastających, gdy swoją pomoc opierają na autentycznym autorytecie, a nie na narzucaniu własnej woli.

Jakość relacji między młodszymi a starszymi dorosłymi zależy od tego, czy jest oparta na chęci współpracy, wzajemnym wzbogacaniu się, wspieraniu w swoim rozwoju czy też na rywalizacji płynącej z poczucia zagrożenia własnych pozycji i przywilejów (podsycanego przez współczesną kulturę z jej kultem młodości). Szansą rozwojową dla obu pokoleń jest wzajemne uzupełnianie się. Młodzi wchodzący w dorosłe życie poddają się opiece, poszukują rady, wsparcia, oddają w ręce bardziej doświadczonych przywództwo, najwyższe urzędy. Dorośli otaczają troską, opiekują się, służą radą, przekazują doświadczenie, wartości.

Podobne prace

Do góry