Ocena brak

ŚRODKI PIENIĘŻNE W KASIE

Autor /Otomar444 Dodano /16.08.2013

Przyjmowanie i wydatkowanie gotówki z kasy nosi miano obrotu gotówkowego, a zasady dokonywania tego obrotu określone są jako gospodarka kasowa.

Jednostka prowadząca działalność gospodarczą zwykle gromadzi w kasie: 1) niezbędny zapas gotówki na bieżące wydatki; 2) gotówkę podjętą z rachunku bankowego na pokrycie określonych rodzajowo wydatków; 3) gotówkę pochodzącą z bieżących wpływów do kasy jednostki; 4) gotówkę przechowywaną w formie depozytu, otrzymaną od osób prawnych i fizycznych.

Wysokość niezbędnego zapasu gotówki w kasie, tradycyjnie nazywanego pogotowiem kasowym, jest ustalana przez kierownika jednostki prowadzącej działalność gospodarczą (osobę sprawującą jednoosobowe kierownictwo lub jej zarząd) w zależności od warunków zabezpieczenia gotówki i możliwości jej przekazywania na rachunek bankowy. Gospodarka kasowa musi być prowadzona w każdej jednostce zgodnie z zasadami systemu kontroli wewnętrznej obejmującej ruch i stan składników majątkowych.

Podstawową zasadą obrotu gotówkowego jest osobowe rozdzielenie funkcji dysponowania gotówką od funkcji realizacji tych dyspozycji. Kasjer nie może decydować o tytułach kwot (kwotach wypłat).

Dyspozycje wypłat gotówki powinny należeć do właściciela lub kierownika jednostki albo do wyznaczonej przez niego osoby. Osoby dysponujące wypłatą gotówki stwierdzają merytoryczną zasadność wypłaty, a także przeprowadzają kontrolę formalnej i arytmetycznej prawidłowości dowodu wypłaty.

Zgodnie z ustawą o rachunkowości, na ostatni dzień każdego roku obrotowego jednostki prowadzące działalność gospodarczą przeprowadzają inwentaryzację stanu gotówki w kasie oraz prawidłowości dokumentów kasowych. Inwentaryzację środków pieniężnych przeprowadza się również na dzień zakończenia działalności przez jednostkę oraz na dzień poprzedzający postawienie jej w stan likwidacji lub upadłości. W przypadku połączenia lub podziału jednostek, z wyjątkiem spółek akcyjnych, strony mogą w drodze umowy pisemnej odstąpić od inwentaryzacji.

Wszelkie obroty gotówkowe muszą być udokumentowane odpowiednimi dowodami kasowymi, wystawionymi i akceptowanymi przez wyznaczone do tego osoby. Wpłaty gotówki mogą być dokonywane wyłącznie na podstawie ujednoliconych wpłat z wszelkich tytułów, przychodowych dowodów kasowych, podpisanych przynajmniej przez kasjera. Zaleca się stosowanie formularza powszechnego użytku „Dowód wpłaty - KP”.

Wypłaty gotówki powinny być udokumentowane rozchodowymi dowodami kasowymi, którymi są źródłowe dowody kasowe lub zastępcze własne dowody wypłat gotówki. Źródłowymi dowodami uzasadniającymi wypłatę są: 1) dowody wpłat na własny rachunek bankowy - fakt dokonania wpłaty powinien być potwierdzony stemplem banku; 2) faktury; 3) listy wypłat, np. wynagrodzeń, premii, nagród; 4) własne źródłowe dowody wystawione np. w związku z wypłatą zaliczek.

Jeżeli wypłaty gotówki nie mogą być udokumentowane źródłowymi dowodami kasowymi, dla udokumentowania rozchodu gotówki z kasy można stosować zastępcze dowody wypłat gotówki. Zaleca się stosowanie formularza powszechnego użytku „Dowód wypłaty - KW”. Zastępcze dowody wypłat gotówki wystawia pracownik wyznaczony do tego wewnętrznymi przepisami jednostki prowadzącej działalność gospodarczą. Nie mogą być one wystawiane przez kasjera jednostki.

Wszystkie dowody kasowe dotyczące wpłat i wypłat gotówki dokonywanych w danym dniu powinny być w tym dniu wpisane do raportu kasowego sporządzonego przez kasjera.

W przypadku posiadania przez jednostkę zagranicznych środków pieniężnych należy je wpisać do odrębnego dla każdej waluty raportu kasowego lub odpowiednio wyodrębnić w raporcie sporządzonym dla gotówki w walucie polskiej.

Po wpisaniu do raportu kasowego wpłat i wypłat za dany dzień lub za dany okres i ustaleniu pozostałej gotówki w kasie na dzień następny, kasjer podpisuje raport kasowy i przekazuje jego oryginał wraz z dowodami kasowymi głównemu księgowemu lub wyznaczonemu przez niego pracownikowi działu finansowo-księgowego.

Rozchodu gotówki z kasy nieudokumentowanego rozchodowymi dowodami kasowymi nie uwzględnia się przy ustalaniu gotówki w kasie. Rozchód taki stanowi niedobór kasowy i obciąża kasjera.

Gotówka w kasie nieudokumentowana przychodami dowodami kasowymi stanowi nadwyżkę kasową, traktowaną jako zyski nadzwyczajne bądź pozostałe przychody operacyjne. Dane raportu kasowego o wpłatach i wypłatach gotówki są podstawą do księgowania obrotu gotówkowego na koncie „Kasa”.

Istnieją pewne wymagania stawiane ewidencji szczegółowej do konta „Kasa”. W przypadku posiadania krajowych i zagranicznych środków pieniężnych ewidencja powinna w ramach rozdzielności poziomej rozgraniczyć konto „Kasa krajowych środków pieniężnych” od konta „Kasa zagranicznych środków pieniężnych”. Ewidencja szczegółowa do konta „Kasa krajowych środków pieniężnych” powinna umożliwiać wyodrębnienie kas i osób za nie odpowiedzialnych. Ewidencja szczegółowa do konta „Kasa zagranicznych środków pieniężnych” powinna być prowadzona w walucie polskiej i w walutach obcych, przy czym obowiązuje podział na poszczególne waluty obce.

Konto „Kasa zagranicznych środków pieniężnych” spełnia podobną funkcję, jak konto „Kasa krajowych środków pieniężnych”, z tym że ujmuje się na tym koncie wyłącznie operacje kasowe i stany gotówki w walutach obcych, przeliczone na walutę polską po kursie zakupu lub sprzedaży banku, z którego usług jednostka prowadząca działalność gospodarczą korzysta.

Przychody i rozchody walut obcych wykazuje się w sporządzonym w tym celu raporcie kasowym według podobnych zasad jak waluty polskiej, z tym że w raportach tych wykazuje się równowartość środków pieniężnych według poszczególnych walut obcych i równocześnie ich wartość przeliczoną na walutę krajową po kursie kupna lub sprzedaży obowiązującym w dniu dokonania operacji kasowej w banku, z którego usług korzysta jednostka.

Konto „Kasa zagranicznych środków pieniężnych” obejmuje ewidencję operacji kasowych realizowanych w walutach obcych w kasach: 1) dokonujących jedynie przyjęcia gotówki do kasy i wypłat z kasy w walutach obcych w związku z prowadzoną przez jednostkę działalnością gospodarczą niezwiązaną ze skupem i sprzedażą walut; 2) prowadzących skup i sprzedaż walut obcych w tzw. kantorach wymiany walut.

Podobne prace

Do góry