Ocena brak

Środki informacji: obraz, dźwięk, słowo

Autor /lol Dodano /18.02.2011

Środki informacji: obraz, dźwięk, słowo

W akcie komunikowania nadawca przekazuje odbiorcom treści za pomocą systemu znaków. Akt komunikacji między dwoma osobami jest wówczas kompletny, gdy te same znaki i symbole rozumieją one w analogiczny sposób. W skład tego systemu wchodzą podstawowe środki informacji: dźwięk, obraz, słowo.

W codziennym doświadczeniu spostrzegamy otaczających nas ludzi, przedmioty i zjawiska. Wizualny obraz otoczenia, który powstaje na siatkówce ludzkiego oka pod wpływem zewnętrznych bodźców, informuje nas o otaczającym świecie. Spostrzegamy przedmioty, ich właściwości przestrzenne, ich ruch.

Wizualny obraz otoczenia jest dla każdego człowieka ważnym źródłem informacji o świecie. W pewnym sensie pojęcie obrazu można rozszerzyć na zakres spostrzeganych przez nas w otoczeniu dźwięków i szmerów, które odbieramy za pomocą receptora słuchu. Słuch człowieka ma jednak bardzo ograniczoną zdolność różnicowalTia dźwięków i szmerów, cechuje się też znacznie mniejszą wrażliwością niż receptor wzroku. Dlatego z otaczającego nas świata dźwięków odbieramy tylko ich ograniczony zakres, a najbardziej złożone układy dźwiękowe są dla ludzi tylko przykrym hałasem. Jednak „obraz" składający się z dźwięków i szmerów informuje nas o otaczającym świecie, np. wycie wichru, wizg opon samochodu hamującego na jezdni. Tak więc obraz wizualny i audytywny są ważnymi środkami informacji na temat otoczenia, środowiska, w jakim się znajdujemy, i zachodzących w nim zmian.

Można jednak spostrzegać świat pośrednio, np. oglądając fotografie, filmy, programy telewizyjne. Są to utrwalone przez innych ludzi, dzięki różnorodnym wynalazkom technicznym, obrazy osób, przedmiotów i zjawisk. Niektórzy teoretycy, aby odróżnić ten rodzaj obrazów od bezpośrednich spostrzeżeń, nazywają je obrazami-znakami. Można również nazwać takie obrazy odtwórczymi obrazami rzec^ywistości.

W procesie przekazywania informacji obrazy pełnią ważną funkcję jako środek informacji. Każdy obraz budzi też u odbiorcy reakcje emocjonalne.

Różne rodzaje obrazów wizualnych mogą stanowić samodzielne źródło informacji; słowa mogą im towarzyszyć, ale nie muszą. Są to więc pozawerbalne źródła informacji, które w procesie poznania odgrywają doniosłą rolę. Do tej kategorii obrazów można również zaliczyć mimikę i gestykulację. Za pomocą tych środków również i w życiu codziennym ludzie informują się nawzajem o swoich przeżyciach. Środki te jednak nigdy, poza określonymi dziedzinami sztuki (jak np. pantomima), nie występują samodzielnie jako źródła informacji. Stanowią one natomiast ważny środek ekspresji artystycznej i emocjonalnego oddziaływania na odbiorców, aczkolwiek nie są łatwe do jednoznacznego odczytania i są ściśle związane z określonym kręgiem kultury. Istnieje też w świecie współczesnym wiele symboli wizualnych, a ich liczba «stale wzrasta, np. znaki drogowe, znaki na lotnisku itp. Wymaga to od odbiorców znajomości coraz szerszego zakresu takich znaków i symboli wizualnych.

Najważniejszym środkiem informacji jest mowa — ustna i pisana. Tylko ona bowiem jest w stanie zapewnić pełne, poprawne rozumienie komunikatu.

Wszystkie wymienione powyżej obrazy wizualne i dźwiękowe rozszerzają znacznie możliwości poznawcze człowieka, zwłaszcza że można wyróżnić obiektywną rejestrację zjawisk oraz ich artystyczną transformację. Można więc wyróżnić przekaz realistyczny i artystyczny, czyli kreacyjny, a obrazy można podzielić na statyczne (np. fotografie) i dynamiczne.

Podobne prace

Do góry