Ocena brak

Sprostowanie, uzupełnienie i wykładnia orzeczeń

Autor /Zbigniew Dodano /23.12.2011

Sprostowanie: O sprostowaniu orzeczenia mówimy wówczas, gdy zaszły w nim niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Chodzi tu jedynie o omyłki sądu. Omyłka musi być widoczna w samej treści orzeczenia lub jego uzasadnienia. Sprostowanie może nastąpić na wniosek strony, prokuratora, uczestnika postępowania w postępowaniu nieprocesowym, a także z urzędu. Nie ma tu żadnego terminu do zgłoszenia wniosku. Właściwy do rozpoznania wniosku jest sąd, który wydał orzeczenie, jeżeli sprawa toczy się przed sądem II instancji, sąd ten może z urzędu sprostować orzeczenie sądu I instancji. Sprostowanie następuje w drodze postanowienia na posiedzeniu niejawnym. Postanowienie takie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia.

Uzupełnienie: Uzupełnienie orzeczenia może nastąpić tylko na wniosek strony, prokuratora lub uczestnika postępowania nieprocesowego, a nie z urzędu. Strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu – od jego doręczenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy winien był zamieścić z urzędu.

W razie przychylenia się do wniosku sąd wydaje wyrok uzupełniający. Jeżeli zaś uzupełnienie dotyczy tylko kwestii kosztów lub natychmiastowej wykonalności, sąd wyda postanowienia. Wyrok uzupełniający jest wyrokiem samoistnym.

Wykładnia: Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Sąd wyjaśnia orzeczenia autentycznie(z mocą obowiązującą).

Podobne prace

Do góry