Ocena brak

Społeczno – polityczne skutki interwencjonizmu państwowego

Autor /Felek Dodano /18.07.2011

  • następstwa wchłonięcia przez panstwo wszelkich służb i jego stałe interwencje, są katastrofalne dla każdego narodu

  • stałe interweniowanie niszczy w obywatelach poczucie inicjatywy i odpowiedzialności, których i tak mieli mało

  • stałe interweniowanie zobowiązuje państwo do kierowania przedsięwzięciami, które jednostki, mając własny interes za motyw, pomyślnie by poprowadziły bez takich wydatków, (przedsiębiorstwa zarządzane przez osoby prywatne nastawione są na sukces i lepiej prosperują niż te które są zarządzane przez państwo)

  • prowadzi to w nowej Francji do zrujnowania jej inicjatywy prywatnej, do degradacji woli i energii indywidualnej, przynosząc swoiste biurokratyczne niewolnictwo czy też cezaryzm parlamentarny, dla zbiedniałego kraju zarazem denerwujący i demoralizujący,[Leroy-Beaulieu]

  • regulacje wymagają innych regulacji, rodząc następstwa wcale nieprzewidywane przez pracodawcę. Regulacja wymaga utworzenia nowych instytucji regulujących, wzrost biurokracji i zwiększenia liczby urzędników. Im bardziej nasila się interwencja państwa tym bardziej rządzeni tracą inicjatywę indywidualną. Każda nowa interwencja państwa umacnia milczącą opinię, że jego obowiązkiem jest zaradzić wszelkiemu złu i wytwarzać wszelkie dobra [Herbert Spencer]

  • państwu udaje się wszystkim kierować, wszystkim administrować i wszystko scentralizować tylko przy pomocy armii urzędników, których liczba wciąż wzrasta -tak więc, Francją rządzi biurokracja. Nastąpił wzrost liczby urzędników. Młodzi ludzie szukają zatrudnienia w administracji publicznej, państwo komplikuje tematy egzaminów, ale nic nie jest w stanie ich odstraszyć

  • urzędnicy reprezentujący państwo rządzą jedni drugimi według drobiazgowej i sztywnej, każdy funkcjonariusz mając bardzo ograniczone kompetencje nie może dokonać najmniejszej czynności bez odwołania się do hierarchii nad sobą,

  • w miarę jak słabnie inicjatywa obywateli to sieć regulacji rozwija się z dnia na dzień. Państwo bez wytchnienia wydaje prawa i reguluje; zobowiązane jest do kierowania wszystkim i przewidzenia wszystkiego wchodzi w najdrobniejsze detale. z takiego skomplikowania hierarchii i tak ścisłych regulacji wynika to, że wszystko co tworzy państwo, produkowane jest w sposób bardzo powolny i bardzo kosztowny. Obywatele muszą płacić wysoką cenę za interwencje państwa i wyrzeknięcie się kierowania swoimi sprawami

  • każda kategoria zależy od samodzielnych biur. Kupowane są rzeczy niepotrzebne w nadmiernych ilościach, czy też konieczne po zawyżonych cenach =>marnotrawstwo.

  • koszty przemysłu prywatnego, który musi zarabiać pieniądze, i koszty państwa, które nie musi: to co państwo robi samo, wypada 25-50% drożej niż to, co wytwarza przemysł prywatny

  • Przyczyn wzrostu cen tego co jest produkowane przez pastwo jest wiele min.: Czynnik psychologiczny: obojętność pojawiająca się we wszystkich przedsięwzięciach, w których stawką nie jest interes osobisty

  • francuski system administracyjny zastosowany w koloniach doprowadził do ruiny prawie wszystkie posiadłości, nędzny stan francuskich kolonii jest również następstwem psychologicznych cech rasy- niezdolność ludów łacińskich do zrozumienia innych, ich nietolerancja, ich pragnienie równości i jednolitości, doprowadziły do zasady asymilacji, wedle której ludy podbite muszą być rządzone zgodnie z prawami i zwyczajami zdobywcy. zgodnie z prawami i zwyczajami zdobywcy,”na 1914 Francuzów zamieszkałych w Tokinie jest 1500 urzędników, 400 osób żyjących z protektoratu i 13 kolonistów z czego 6 jest dotowanych”. Tak rozbudowana administracja wymaga ogromnego budżetu- państwo posłuszne ogólnej tendencji umysłowej niechętnej wszelkiej prywatnej przedsiębiorczości, uciska przemysł podatkami, nierzadko nadmiernymi

  • gdy ewolucja socjalizmu państwowego dojdzie do końca- nastąpi zupełna i szybka ruina wszystkich gałęzi gospodarki kraju, w którym zwycięży. za stopniowy rozrost funkcji państwa powinniśmy winić samych siebie- gdyż funkcja rządu jest wynikiem potrzeb rasy,. Państwo to my- i tylko siebie możemy oskarżać o jego złą organizację

  • rozwój socjalizmu państwowego może doprowadzić do powstania pełnego kolektywizmu, o którym marzą arcykapłani tej doktryny.

  • Celem kolektywizmu jest zagarnięcie przez państwo wszelkiego przemysłu, wszystkich przedsiębiorstw. Kolektywiści chcą przekazać wspólny los w ręce państwa przy pomocy rozmaitych środków, a w szczególny sposób przez stopniowe podnoszenie podatku spadkowego. Kolektywistyczne państwo daje każdemu obywatelowi identyczne wykształcenie, darmowe i obowiązkowe. Pokieruje wszystkim poprzez ogromną armię urzędników mających regulować nawet najmniejsze życiowe czynności obywateli. Ich liczba codziennie rośnie.

  • kolektywizm zwalcza kapitał na wszelkie sposoby. Wszystkie przedsiębiorstwa prywatne stwierdzają codziennie, że są niszczone coraz cięższymi podatkami, coraz bardziej redukującymi dochód z kapitału i szanse na rozkwit. Próbuje on także doprowadzić do odebrania władzy klasom, które obecnie ją posiadają.

Do góry