Ocena brak

Społeczeństwo stanowe w Polsce w XIV i XV w. - Mieszczaństwo

Autor /Przybyslaw Dodano /05.11.2011

U źródeł prawnego wyodrębnienia się ludności miejskiej leżały przywileje lokacyjne. Rozwój w XIII i XIV w samorządu miejskiego sprzyjał rozciągnięciu prawa miejskiego na wszystkich mieszkańców, ale pełnię praw obywatelskich miasta, czyli dostęp do pełnienia urzędów miejskich i zasiadania we władzach miasta posiadała tylko nieznaczna część mieszczan, którzy status obywatela odziedziczyli po ojcu lub nabyli wraz z zakupem nieruchomości. Wszyscy mieszkańcy miasta cieszyli się wolnością osobistą.

Ludność miejska dzieliła się na trzy warstwy:

- patrycjat- kupcy, monopolizował w swych rękach obsadę urzędów miejskich, jego przedstawiciele zasiadali najczęściej w najważniejszych instytucjach samorządu miejskiego, tj. radzie i sądzie (ława miejska), przechwytywali też większość dochodów miasta

- pospólstwo- samodzielni rzemieślnicy, drobni kupcy, handlarze posiadający obywatelstwo miejskie, słabsza pozycja materialna i znacznie mniejszy udział we władzach miejskich niż patrycjat

- plebs- stanowiła większość mieszkańców: czeladnicy, służba, robotnicy najemni, grupy marginesu społecznego.

Podobne prace

Do góry