Ocena brak

Spójne i niespójne strategie

Autor /Amber Dodano /20.04.2011

 

Każda firma musi rozwiązywać wiele problemów w budowaniu swej strategii. Najważniejsze z nich to: tempo wprowadzanych innowacji ( dot. decyzji firm o wkładach na badania i rozwój, wprowadzaniu nowych wyrobów, koncentracji na obronie swych pozycji rynkowych, walce o koszty ); stopień elastyczności technologii produkcji; oraz sposób zarządzania firmą ( struktura, procedury ). I tu znów przy analizie sposobów, w jakie firmy rozwiązują te problemy, wyróżnia się cztery podstawowe sposoby zachowań strategicznych:

Strategia innowatora – to ciągłe poszukiwanie szans rynkowych. W tym wypadku firma oferuje szeroką gamę wyrobów, dążąc jednocześnie do wprowadzania nowych wyrobów na rynek, przeprowadza stałe eksperymenty. Efektywność nowych wyrobów w większym stopniu jest mierzona akceptacją rynkową, niż rachunkiem ekonomicznym, a zarządzanie jest podporządkowane marketingowi i badaniom. Struktury organizacji są płaskie i elastyczne, a produkcja i technologia są dostosowane do potrzeb elastycznego reagowania na rynek, wprowadzania nowych wyrobów i stałych zmian.

Strategia obrońcy ogranicza zakres asortymentu i liczbę obsługiwanych rynków, koncentruje się natomiast na maksymalnej wydajności i efektywności. Tu stosowane technologie są cały czas doskonalone, ale nie ma nagłych, rewolucyjnych zmian. Strateg- obrońca jest powolny i metodyczny. Tu przeważnie struktury są wysmukłe i scentralizowane, a standardowe procedury operacyjne regulują każde działanie.

Strategia analityka jest kombinacją strategii innowatora i obrońcy. Strategia powyższa polega na tym, że firmy z powodu swej oferty działają jednocześnie na

stabilnych i bardzo dynamicznych rynkach. W takich warunkach nie da się stworzyć spójnego systemu zarządzania; a najczęściej w modelu przeważa strategia obrońcy, która pomaga firmie dominować na rynkach stabilnych. Problem może tu stworzyć jedynie dobra koordynacja działań i alokacja zasobów między fragmentami rynków, a to przecież jest potrzebne do zapewnienia ogólnej efektywności.

Bierne albo niespójne reagowanie na zdarzenia w otoczeniu to ostatnia ze strategii w omawianym wzorcu. Jest ona najczęściej efektem niespójnych rozwiązań w zakresie strategii, struktury i kultury organizacji. Przykładem może być organizacja, która próbuje być innowacyjna, ale jej pełna biurokracji struktura nie pozwala na podejmowanie szybkich decyzji. Inny przykład to strateg- obrońca, który nie posiada dostatecznie rygorystycznych procedur kontroli i obniżki kosztów. Widać więc jak ważna jest spójność całości rozwiązań organizacyjnych i dopasowanie ich do logiki obsługiwanego rynku.

Podobne prace

Do góry