Ocena brak

Spojenie nerek

Autor /dianka Dodano /11.01.2012

Niekiedy oba zawiązki nerek podczas swego wstępowania w rozwoju osobniczym mogą zrastać się z sobą czy to swymi biegunami dolnymi, czy też, rzadziej, górnymi. Powstaje wtedy nerka nieparzysta, położona pośrodkowo na kręgosłupie, kształtu pod ko wias tego—nerka podko wiasta (ryc. 102). Jeżeli zrastają się końce dolne nerek, wówczas wklęsłość skierowana jest ku górze, jeżeli górne - wklęsłość zwrócona jest ku dołowi. W rzadkich przypadkach nerki zrastają się obu swymi końcami oddzielone od siebie w części środkowej; powstaje wtenczas jedna nerka pierścieniowa ta. Zarówno w nerce podkowiastej, jak i pierścieniowatej zawsze są dwie wnęki, prawa i lewa, zwykle skierowane do przodu. Każda z nich ma tętnicę nerkową, żyłę nerkową i miedniczkę, która przedłuża się w moczowód biegnący do przodu od nerki. Nerki zrośnięte leżą zwykle niżej niż normalne. Czynność ich może być zupełnie prawidłowa.

Do bardzo rzadkich odmian należy tzw. nerka esowata. W przypadku tym obie nerki położone są na różnych wysokościach, jedna po stronie prawej, druga po lewej; zrośnięte są one z sobą zwężonym odcinkiem łączącym dolny koniec jednej nerki z końcem górnym drugiej.

Zawiązki obu nerek mogą się również zlewać w jedną nieparzystą masę położoną pośrodkowo, gdzie nie da się odnaleźć zwykłego kształtu każdej z nich. Leżą one do przodu od kręgosłupa lub w miednicy małej do przodu lub do tyłu od odbytnicy i mają dwie miedniczki i dwa moczowody. Wreszcie zdarzają się przypadki, w których obie nerki łączą się z sobą i położone są po jednej stronie, przy czym każda z nich zachowuje swą wnękę, naczynia i moczowód.

Do góry