Ocena brak

Solanka kolczysta

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Roślina jednoroczna, o wysokości 25-60 cm, rzadziej do 1 m, naga lub z rzadka szorstko owłosiona. Łodyga luźno rozgałęziona, zielna, szarozielona (na południu także żółtawa), niekiedy czerwonawo nabiegła. Liście, z wyjątkiem dolnych naprzeciwległych, skrętoległe, wąskoszydlaste, płaskie lub okrągłe w przekroju, nieco kłujące, do 4 cm długości. Przysadki niepozornych kwiatów, zebranych po 1-3, są odstające. Kwiaty obupłciowe, mniejsze od dwu długich podkwiatków, wybiegających na szczycie w szczecinkę; są one zebrane w luźne kłosowa-te kwiatostany. Płatki korony zielonkawe, po 5 lub rzadziej po 4, jajowato zaostrzone, nie opadające i po przekwitnieniu z coraz wyraźniejszym poprzecznym kantem. Pręcików zwykle 5, zrośniętych u nasady pierścieniowato. Znamiona dłuższe od szyjki, załążnia płasko kulista.

Siedlisko: Na zasolonych piaszczystych wybrzeżach; niekiedy także jako chwast na nie zasolonych piaszczystych glebach w głębi lądu.  

Rozmieszczenie: Rozpowszechniona w całej Europie (a także w obszarach tropikalnych) na odpowiednich siedliskach, na północy jednak ograniczona tylko do wybrzeży. Centrum zasięgu leży w Azji. W Polsce przede wszystkim na wybrzeżu Bałtyku; ponadto miejscami nad większymi rzekami i niekiedy jako roślina ru-deralna. Gatunek ekspansywny.

Okres kwitnienia: Od lipca do września.

Zastosowanie: Młode rośliny zbiera się na wiosnę i używa jako jarzynę lub sałatkę; są one zasobne w sole metali alkalicznych.

Uwagi ogólne: Gatunek jest podzielony na trzy podgatunki, z których dwa występują również w Europie Środkowej, a trzeci (o liściach bardziej żółtawych) w obszarze śródziemnomorskim. Wszystkie podgatunki są używane jednakowo. Dawniej spalano tę roślinę na popiół w celu pozyskania potażu i sody.

Podobne prace

Do góry