Ocena brak

Słuzba cywilna w Polsce i innych krajach Europy

Autor /Chrystian99999 Dodano /11.01.2012

Pojecie służby cywilnej nie jest do końca zdefiniowane. Ogólnie rozumiemy je jako zbiór urzędników, którzy służą państwu, mają odpowiednie kawlifikacje oraz są rekrutowani na drodze egzaminów lub konkursów. We Francji pojęcie służby cywilnej jest bardzo szerokie. Zalicza się do niej również zatrudnionych w szkolnictwie, służbie zdrowia i pomocy społecznej.

Dwa modele zatrudnienia w służbie cywilnej:

  • awansowy (model kariery) – urzędnik przechodzi ewolucyjnie przez kolejne szczeble hierarchii urzędniczej. Stosunek pracy jest stabilny. Kandydat jest zatrudniany na najniższym stanowisku jeżeli spełnia odpowiednie warunki (wykształcenie, wiek, staż pracy). O podjęciu pracy decyduje egzamin lub konkurs. Państwo gwarantuje określone wynagrodzenie i emeryturę. Bardzo popularne jest zatrudnienie od początku kariery zawodowej do emerytury. Model ten występuje we Francji, Belgii, Hiszpanii i Grecji.

  • pozycyjny (model stanowisk) – kandydat zatrudniany jest na stanowisko a nie do korpusu. Zatrudnienie następuje w imieniu konkretnego urzędu. Większa jest rola doświadczenia nabytego poza sektorem administracji publicznej. Mniejsze znaczenie mają wymagania formalne. Stosunek pracy jest mniej stabilny. Mogą istniec różnice w wynagrodzeniu urzędników na podobnych stanowiskach. Wynagrodzenie może byc negocjowane i zależeć od wyników pracy. W skrajnych wypadkach następuje nawiązanie stosunku pracy z menadżerami. Wtedy jest to często umowa na czas określony lub umowa o dzieło. Model ten popularny jest we Włoszech, Wielkiej Brytanii, Danii, Finlandii, Estonii i Szwecji.

Krótka historia służby cywilnej:

Początków służby cywilnej należy szukać w II Republice Francuskiej, gdzie sformułowano zasadę rządy i parlamenty odchodzą, administracja zostaje.

W Niemczech pierwsze przejawy istnienia służby cywilnej pochodzą z XVIII wieku.

W Wielkiej Brytanii w 1855 roku powołano Komisję Służby Cywilnej.

W Polsce w II RP istniały już namiastki służby cywilnej. Ustawa o służbie cywilnej zostala jednak uchwalona dopiero 18 grudnia 1998 roku.

Modele normatywne służby cywilnej:

  • instytucja konstytucyjna (np. Polska)

  • ustawa zasadnicza formułuje jedynie ogólne zasady funkcjonowania służby cywilnej (np. Hiszpania)

  • ustawa zasadnicza nie wspomina nawet o słuzbie cywilnej (np. Francja)

Akty prawne regulujące kwestię służby cywilnej w Polsce:

Organy służby cywilnej w Polsce:

Podstawowe pojęcia:

  • Korpus służby cywilnej – pracownicy zatrudnieni na stanowiskach urzędniczych

  • Pracownik służby cywilnej – osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o służbie cywilnej

  • Urzędnik służby cywilnej – osoba zatrudniona na podstawie mianowania, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o służbie cywilnej

  • Członek korpusu służby cywilnej – pracownik lub urzędnik słuzby cywilnej

Wymagania na stanowisko pracownika służby cywilnej w Polsce:

  • obywatelstwo polskie

  • pełnia praw publicznych

  • niekaralność za przestępstwa umyślne lub umyślne przestępstwa skarbowe

  • kwalifikacje wymagane w służbie cywilnej

  • nieposzlakowana opinia

Służba cywilna we Francji:

We Francji słuzba cywilna dzieli się na około 1 600 korpusów. W ramach każdego z nich istnieją kategorie i szczeble. Podstawowy podział odnosi się do 3 kategorii:

  • A – dla osób z wyższym wykształceniem – zatrudniani jako urzędnicy szczebla wyższego

  • B – dla osób z wykształceniem średnim (matura) – zatrudniani jak urzędnicy średniego szczebla

  • C – dla osób z wykształceniem niższym niż średnie – zatrudniani na stanowiskach wykonawczych i pomocniczych

Zmiana kategorii jest możliwa i liczy się w takim przypadku ocena przełożonego. Zmiana zaszeregowania zależy od wyslugi lat. Zmiana korpusy wymaga zdania egzaminu.

Przepustką do kariery w służbie cywilnej we Francji jest ukończenie ENA – Państwowej Szkoły Administracji.

Służba cywilna w Niemczech:

W niemieckiej służbie cywilnej wyróżnia się cztery kategorie urzędników:

  • służba najwyższa – dla osób z wykształceniem wyższym, po egzaminie państwowym. Konieczne jest odbycie wcześniej 2 lat służby przygotowawczej i stażu sprawdzającego.

  • służba wyższa – wymagania to: matura, 3 lata służby przygotowawczej, okres próbny i egzamin.

  • służba średniego stopnia – kandydat nie może mieć ukończonego 30 roku życia. Wymaga się od niego ukończenia co najmniej szkoły zawodowej i zdania egzaminu po 2 latach służby przygotowawczej.

  • służba najniższa – jedyne wymagania to ukończona szkoła podstawowa i odbycie 6-miesięcznej służby przygotowawczej. Istnieje zastrzeżenie, że kandydat nie może mieć ukończonego 40 roku życia.

Podstawą awansu w niemieckiej służbie cywilnej jest staż pracy i ocena wyników dokonywana co 4 lata.

Podobne prace

Do góry