Ocena brak

Słowianie - Początki osadnictwa w Europie Środkowo - Wschodniej

Autor /Krystyn Dodano /05.11.2011

Ludy pierwotne rzadko kiedy zajmowały to samo terytorium przez wiele tysiącleci, Europa była raczej terenem nieustannych migracji. W dorzeczu Odry, Wisły i Dniepru dopiero od początku II tysiąclecia p.n.e. można zaobserwować pewną ciągłość osadniczą. Około 1800-1700 p.n.e. ludy zamieszkujące Kotlinę Czeską oraz dorzecze Wisły i Odry opanowały technikę produkcji brązu.

Początkowo występowały dwie kultury jedna w dorzeczu Odry i Warty, a druga Wisły i Prypeci. Około 1300 r p.n.e. rozprzestrzeniła się tzw. kultura łużycka której najstarsze zabytki znaleziono na terenie Moraw, Słowacji, Łużyc Saksonii, wyróżniamy dwie odmiany zachodniołużycką i wschodniołużycką. Podstawowym zajęciem ludności było rolnictwo, hodowano bydło, świnie, owce. Rozwinięte były różne gałęzie wytwórczości domowej: obróbka drewna, kości, garbowanie skór, plecionkarstwo, garncarstwo. Wyrabiano różne przedmioty z brązu, od około 650 r p.n.e. również z żelaza.

Osadnictwo rozwijało się na ogół na glebach lekkich i w dolinach rzek. W związku z gospodarką żarową i eksploatowaniem kolejno coraz to nowych pól uprawnych, osady dość często przenoszono. W latach 800-700 p.n.e. zaczynają powstawać grody obronne i tam zapewne skupia się najwięcej ludności. W tym też okresie następuje rozwarstwienie majątkowe.

Wiąże się to z okresem woje międzyplemiennych a także z wędrówkami ludów europejskich w końcu I tysiąclecia p.n.e. i w pierwszych stuleciach naszej ery. Na ziemiach polskich znaleźli się więc kolejno Scytowie, Germanie zza Odry, Celtowie, Goci ze Skandynawii. Korzystając z tych przemieszczeń Słowianie przesunęli się na zachód i wytworzyła się wówczas względnie jednolita kultura słowiańska.

Do góry