Ocena brak

Słonecznica, owsianka

Autor /Bonifacy78 Dodano /31.01.2012

Wygląd: wrzecionowate, nieco bocznie spłaszczone ciało. Pysk mały, górny, a koniec żuchwy wchodzi w płytką bruzdę na szczęce górnej. Duże, srebrzyste i łatwo wypadające łuski koliste, 44-48 w rzędzie wzdłuż boku. Niepełna linia boczna dochodzi tylko do 2,-12. łuski. Płetwy piersiowe z 12-13, brzuszne z 7-8, grzbietowa z 10-11, odbytowa z 13-16 promieniami. Brzuch między płetwami brzusznymi a płetwą ogonową silnie ścieśniony, ale bez ostrej krawędzi. Zęby gardłowe jedno- lub dwuszeregowe, a najczęściej spotykanym wzorem jest 1.5-5[4].1.  

Ubarwienie: grzbiet brązowawy do oliwkowego, boki silnie srebrzyste z niebieskim połyskiem, brzuch białawy. Na bokach niebieskawa smuga, wyraźniejsza na trzonie ogonowym.

Długość: 6-9, samice (do 12 cm) większe od samców.

Występowanie: od Renu i Dunaju po Ural i Morze Kaspijskie. W Polsce pospolita na obszarze całego kraju.

Środowisko: niewielkie zbiorniki wody stojącej i wolno płynące cieki wodne.

Tryb życia: odporna na niekorzystne wpływy klimatu, niewielka, stadnie żyjąca ryba. Przeważnie przebywa blisko powierzchni wody wśród obfitej roślinności strefy przybrzeżnej.

Rozród: tarło od kwietnia do czerwca. Za pomocą krótkiego pokładełka samica składa ikrę w spiralnych lub pierścieniowatych wstęgach na łodygach podwodnych roślin; do momentu wyklucia się larw (po 9-12 dniach) samiec pilnuje ikry. Słonecznica osiąga dojrzałość płciową pod koniec 1. roku życia.

Pokarm: zooifitoplankton, owady.

Podobne prace

Do góry