Ocena brak

Śliwa tarnina

Autor /Honorat1234567 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Krzew o wysokości 1-3 m, bardzo ciernisty i bogato rozgałęziony, z ciemną korą. Gałęzie za młodu zwykle filcowato-aksamitnie owłosione, z kłującymi cierniami na szczycie. Krótkoogonkowe, podłużnie odwrotnie jajowate liście, na brzegu podwójnie piłkowane, od 2 do 5 cm długości, rozwijają się dopiero po zakwitnieniu rośliny. Białe kwiaty z 5 podłużno-jajowatymi płatkami korony, do 6 mm długości, stoją na krótkich szypułkach przeważnie pojedynczo, ale wzajemnie zbliżone i rozdzielone są na całą długość gałązki. Kuliste pestkowce, o średnicy około 1 cm, są czarnoniebieskawo oszronione i mają zielony, kwaśny miąższ owocni, od którego pestka się nie oddziela.  

Siedlisko: Świetliste lasy liściaste i zarośla, zakrzewienia i żywopłoty, brzegi lasów i dróg, jak również słoneczne wzgórza, stoki skalne i ubogie pastwiska; najlepiej rośnie na glebach suchych i kamienistych; w średnio wysokich górach do około 700 m n.p.m., a w Tatrach nawet do 1100 m n.p.m.

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa, z wyjątkiem dalekiej północy. W Niemczech i w Polsce rozpowszechniona i na ogół pospolita, jednak w piaszczystych obszarach borów i wrzosowisk wyraźnie rzadsza.

Okres kwitnienia: Marzec i kwiecień.

Owoce: Dojrzewające we wrześniu pestkowce (tzw. tarki) zawierają garbniki, kwasy, barwniki, cukry i witaminę C. Mają smak cierpki i kwaśny. Mróz powoduje, że tarki stają się kruche i słodsze. Są zbierane do wyrobu wina, wódki i znakomitego likieru; są także przerabiane na przecier, marmoladę i sok.

Uwagi ogólne: Tarnina jest ceniona jako roślina drzewiasta ważna dla ochrony ptaków, jako „pastwisko dla pszczół"; z jej wytrzymałego drewna wyrabia się laski.

Podobne prace

Do góry