Ocena brak

Ślepucha robakowata

Autor /Gonzo Dodano /12.01.2012

Rodzina ślepuchowate (Typhopidae)  

Wygląd: bardzo mały, robakowaty wąż, którego mocne, okrągła-we w przekroju ciało okrywają dokoła zaokrąglone, gładkie łuski, Nie wyodrębniająca się od tułowia głowa jest mała i krótka. Trudne do zauważenia, przypominające punkty oczy są ukryte pod przezroczystymi łuskami, a mały otwór gębowy jest wyraźnie przesunięty na dolną część głowy. Ogon bardzo krótki, zakończony kolczastym szpicem. Ubarwienie błyszcząco żółtobrązowe do lekko czerwonawego, boki ciała i brzuch jaśniejsze. Całkowita długość ciała 30-35 cm.

Występowanie: południowo-wschodnia Europa od południowych rejonów byłej Jugosławii przez Albanię i Grecję do południowej Bułgarii, dalej w południowo-zachodniej Azji, na Kaukazie i w północno-wschodnim Egipcie.

Środowisko: występuje zarówno na nizinach, jak i na terenach pagórkowatych oraz w niższych położeniach górskich. Zasiedla suche, porośnięte skąpą roślinnością, nasłonecznione stanowiska i tereny otwarte poprzecinane mozaiką zbiorowisk ziołorośli oraz rzadkich zarośli, również piaszczyste i żwirowate, poddane silnej operacji słonecznej nieużytki.

Tryb życia: ślepucha robakowata przebywa niemal wyłącznie pod leżącymi na ziemi przedmiotami lub zagrzebana w górnych warstwach gleby. Może żyć również w mrowiskach. Na powierzchni ziemi pojawia się bardzo rzadko i zazwyczaj przypadkowo.

Rozród: w czasie kopulacji samiec owija się silnie wokół tylnej części ciała samicy, która po zapłodnieniu składa 6-8 jaj.

Pokarm: skąposzczety, drobne owady.

Uwagi: ś. robakowata ma sztywną, mocno zbudowaną czaszkę, jest to przystosowanie do ryjącego pod ziemią trybu życia. Swoisty kolec ogonowy, któremu w wielu rejonach ludność przypisuje niesłusznie ogromną jadowitość, pełni rolę podpory podczas rycia w glebie.

Podobne prace

Do góry