Ocena brak

Śledziona

Autor /evelynda Dodano /18.01.2012

Śledziona (Hen s. splen) jest magazynem krwi, narządem rozkładu głównie erytrocytów i miejscem wytwarzania limfocytów. Jest to narząd nieparzysty, położony w podżebrzu lewym, o bardzo zmiennym kształcie. Często, w zależności od narządów sąsiednich. śledziona przyjmuje formę trójściennej piramidy podstawą skierowanej ku dołowi. Jej największa wypukła powierzchnia przeponowa (facies diaphragma lica) przylega do przepony; wklęsła, przyśrodkowa powierzchnia trzewna (facies lisceralis) w swej rzęsci przedniej przylega do żołądka (facies gastrica). w części tylnej do nerki (facies renalis) i w najmniejszej części dolnej, podstawnej — do zgięcia lewego okrężnicy (facies co na), powyżej zaś zazwyczaj do ogona trzustki. Na powierzchni żołądkowej w pobliżu granicy z powierzchnią nerkową leży podłużne wgłębienie, wnęka śledziony (hilus ntsJ> przez którą wchodzą i wychodzą naczynia i nerwy śledziony. Długa oś śledziony cęnu- mniej więctj równolegle do 10 żebra, szerokość zajmuje przestrzeń od 9 do u żebra. Brzeg górny narządu (margo superior) jest wypukły, cienki i karbowany, brzeg dolny (margo inferior) jest grubszy, tępy i bardziej równy. Koniec tylny (extremitas posterior) zbliża się do kręgosłupa, koniec przedni (exlremitas anterior) w warunkach prawidłowych nie przekracza lewej linii żebro wo-s lawowej; śledziona nie dochodzi więc do łuku żebrowego. Leży ona wewnątrzotrzewnowi), więzadłem przeponowo-śledzionowym (lig. phrenicolienale). i żołądkowo-śledzionowym (lig. gastrolienale) przymocowana do torby sieciowej. Na więzadle przeponowo-okrężniczym (lig. phrenicocolicum) spoczywa przedni koniec narządu.

Łącznotkankowa błona włóknista (tunica fibrosa) i beleczki śledziony (trabeculae lienis), zawierające niezbyt liczne komórki mięśniowe gładkie, obejmują miazgę śledziony (pulpa lienis) utworzoną z tkanki łącznej siateczkowatej. Przez wnękę śledziony wstępują tętnice do beleezek jako tętnice beleczkowe; następnie opuszczają one beleczki i każda z nich wchodzi do oddzielnej grudki limfatycznej śledzionowej (folliculus lymphaticus lienalis) jako tętnica środkowa. Po opuszczeniu grudki dzieli się ona na tętniczki pędzelkowe, czyli tzw. pędzelki (pemcilli); ich części końcowe, jako krótkie naczynia w łosowate, prowadzą bądź do siateczki miazgi czerwonej, bądź . do zatok śledziony (sinus lienis). Odpływ krwi odbywa się przez żyły beleczkowe. Zatoki i otaczająca siateczka wypełnione krwią tworzą miazgę czerwoną, grudki limfatyczne śledzionowe — miazgę białą.

Podobne prace

Do góry