Ocena brak

Ślaz dziki

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Roślina dwu-lub wieloletnia, od 20 do 120 cm wysokości, z płożącymi się łodygami. Liście okrąg-ławe, 5-7-wrębne, na brzegu karbowane. Kwiaty, wyrastające po 2-6 w pachwinach liści, z płatkami korony gęsto orzęsionymi u nasady, są zabarwione na różowo-fioletowo i mają przeważnie 3 ciemne prążki. Są one 3-4 razy dłuższe od kielicha. Szypułki owoców nie są odgięte w tył, jak u ślazu zaniedbanego (Malva neglecta), tylko prosto wzniesione lub odstające; rozłupki o ostrym brzegu są zwykle owłosione.  

Siedlisko: Przydroża, wysypiska, mury, zakrzewienia, płoty, ugory; chętnie na glebach zasobnych w azot; do 1800 m n.p.m.

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa, na północy do południowej Skandynawii. W Polsce pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich.

Okres kwitnienia: Od maja do września; w Polsce od lipca do września.

Substancje zawarte w roślinie: Malwina (glikozyd antocjanowy, barwi się z kwasami na jas-noczerwono, z zasadami - na jasnozielono), garbniki, substancje śluzowe.

Zastosowanie i działanie: Śluz działa osłania-jąco przy bronchicie i podrażnieniach żołąd-kowo-jelitowych; zewnętrznie przy wilgotnych egzemach.

Przyrządzanie i stosowanie: Kwiaty (Flores Malvae): 1 LH jako zimny wyciąg. Liście (Folia Malvae\. 1 LS jako zimny wyciąg do użytku zewnętrznego. WLH: Malva sylvestris (świeża, kwitnąca roślina); spagyrik.

Termin zbioru: Od maja do września.

Podobne prace

Do góry