Ocena brak

Skurcz mięśni

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

Skurcz (contractio). Włókno mięśniowe reaguje na różnorodne bodźce skracaniem się swych składników kurczliwych. Bodźce te, jak wyżej wspomniano, mogą być natury chemicznej, mechanicznej, termicznej lub elektrycznej. W warunkach fizjologicznych skurcz mięśnia odbywa się na skutek bodźca ze strony ośrodkowego układu nerwowego, który dochodzi do mięśnia drogą nerwu ruchowego. Są to bodźce przerywane w przeciwieństwie do bodźców ciągłych, wywołujących stałe, spoczynkowe napięcie mięśnia, o którym mowa była wyżej. Zdolność skracania się mięśnia pozwala na zmniejszanie się jego długości spoczynkowej do połowy. Podczas skurczu mięsień może twardnieć, ale nie jest to warunek konieczny; jeżeli mięsień kurczy się bez oporu, wrtedy nie twardnieje. Jeżeli praca mięśnia nie polega na zbliżaniu do siebie punktów przyczepu mięśnia, lecz wzmaga ciśnienie (np. mm. brzucha), wtedy mięsień twardnieje nie skracając się. Podczas pracy mięsień działa jak pompa ssąca. W tym stanie przez mięsień przechodzi pięciokrotnie, nawet dziesięciokrotnie zwiększony prąd krwi. Doprowadza on potrzebny do pracy mięśnia tlen i glikogen. Tylko część energii mięśnia przemienia się w pracę mechaniczną; część druga, większa, wyzwala się w postaci ciepła. Ta wewmętrzna praca mięśnia stanowi najważniejsze źródło ciepła w ustroju. Produkty rozpadu, które wytwarzają się podczas pracy mięśnia, a przede wszystkim dwmtlenek węgla i kwas mlekowy, zmniejszają sprawmość mięśnia. Mięsień się nuży. Po każdym skurczu mięsień wymaga pewnego czasu na odpoczynek i regenerację; przerwa w pracy musi być tym dłuższa, im dłużej mięsień pracuje. Po zbyt długotrwałej i wyczerpującej pracy mięsień staje się twardy i bolesny. Pod wpływem odpoczynku czy masażu krążenie powraca do stanu prawidłowego, a substancje wywołujące znużenie mięśnia zostają usunięte.

Podobne prace

Do góry