Ocena brak

Skrzyp polny

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Roślina wieloletnia; na wiosnę - z żółtobrunat-nymi, członowatymi pędami, nie rozgałęzionymi, z kłosem zarodnikowym; w lecie - z zielonymi, płonymi pędami, które są bruzdkowate i okółkowo rozgałęzione, do 0,5 cm grubości i do 50 cm długości; trójkątno-lancetowate ząbki pochew mają długość połowy rurki pochwowej.  

Siedlisko: Pola, (gdzie ta roślina jest uważana za uciążliwy chwast), obrzeża łąk, przydroża i brzegi rowów, stoki, nasypy kolejowe; szczególnie na glebach wilgotnych i gliniastych.

Rozmieszczenie: Cała Europa. W Polsce rozpowszechniony i wszędzie pospolity.

Dojrzałość zarodników: Od marca do kwietnia; W Polsce do maja.

Uwagi ogólne: Z powodu dużej zawartości kwasu krzemowego roślina nie jest zjadana przez zwierzynę i bydło. Dawniej czyszczono nią naczynia cynowe. Wywar ze skrzypu polnego (zielone ziele) stosowany jest w ogrodach do spryskiwania roślin przeciwko chorobom grzybowym (np. rdza i mączniak), Podobny srzyp błotny (Equisetum palustre) nie powinien być stosowany.

Substancje zawarte w roślinie: 5% ekwisetoni ny (saponina), ekwisetyna, żywice, tłuszcze gorycze, około 5% kwasu krzemowego.

Zastosowanie i działanie: Najważniejszy surowiec roślinny kwasu krzemowego; przy chroń' cznych bronchitach i jako środek pomocniczy w leczeniu gruźlicy płuc; łagodnie odwadniają cy przy zapaleniach pęcherza; wewnętrznie także jako środek wzmacniający tkankę łączną; zewnętrznie jako środek na rany, ponieważ tamuje krwawienia (dodatek do kąpieli).

Przyrządzanie i stosowanie: Ziele (Herba Equ-iseti): 2-3 LH jako zimny wyciąg, który należy natychmiast gotować przez 10 min; zewnętrznie (także na parówki) 3-4 LS. WLH: Eguise-tum arvense (świeża roślina); spagyrik.

Termin zbioru: Od maja do sierpnia.

Podobne prace

Do góry