Ocena brak

Skorpion włoski

Autor /Ariel Dodano /31.01.2012

Wygląd: długość prawie 4 cm. Pajęczak o bardzo charakterystycznym wyglądzie. Znajdujący się na końcu biczowatego „ogona", a właściwie zaodwłoka, pęcherzykowato rozszerzony ostatni człon jest zaopatrzony w kolec jadowy.

Zagrożony skorpion broni się nim - zagina ku przodowi ogon nad grzbietem i uderza nim wielokrotnie w napastnika. Podobnie również poraża ofiarę. Powszechne mniemanie, że skorpiony w razie najwyższego zagrożenia mogą same się ukłuć i w ten sposób zadać sobie śmierć, jest błędne chociażby już z tego powodu, że są one odporne na własny jad.

W interesujący sposób zróżnicowane są odnóża skorpionów. Pierwsza ich para to szczęko-czułki. Są one małe i służą do pobierania i rozdrabniania pokarmu. Druga para to nogo-glaszczki. Są one zakończone potężnymi szczypcami służącymi do schwycenia i przytrzymania zdobyczy. Cztery kolejne pary odnóży to kończyny kroczne. Skorpiony są prymitywniejszą od pająków grupą pajęczaków(Arachnida). Reprezentowane są przez blisko 600 gatunków rosiedlonych głównie w subtropikalnej i tropikalnej strefie kuli ziemskiej; tylko kilka gatunków żyje w pd. Europie.  

Środowisko: suche, skąpo porośnięte, kamieniste usypiska. Dzień spędza w ukryciu pod kamieniami i leżącym drewnem. Aktywny nocą.

Występowanie: kraje nad Morzem Śródziemnym, Azja Mniejsza.

Liczebność: występuje lokalnie.

Rozród: kopulację poprzedzają skomplikowane zaloty, następnie samiec pozostawia pakiecik spermy i naprowadza nań samicę. Młode w liczbie 30-35 sztuk przychodzą na świat żywe. Wdrapują się na grzbiet matki i w pierwszych tygodniach życia są przez nią w ten sposób noszone. Matka je również karmi. Ciasno przylegające jedno do drugiego młode trzymają się pazurkami grzbietu matki tak mocno, że nie spadają nawet wtedy, gdy podczas łowów wykonuje ona gwałtowniejsze ruchy.

Pokarm: skorpiony żywią się drobnymi stawonogami, takimi jak pająki i owady.

Podobne prace

Do góry