Ocena brak

Skóra - Garbowanie skór

Autor /Rowek Dodano /31.01.2012

Ludzie prehistoryczni polowali na zwierzęta dla ich mięsa oraz skór, z których wyrabia­li odzież, pościel oraz którymi pokrywali swe schronienia. Surowe, nie wyprawione skóry szybko gniły, więc nasi przodkowie wynaleźli kilka metod zapobiegania temu. Było to przykładowo wędzenie skór w dymie czy moczenie w roztworze soli lub wyciągu z kory drzew.
Dziś wyroby skórzane są produkowane głównie ze skór bydlęcych, lecz wykorzystywane są również skóry innych gatunków zwierząt, takich jak owce, świnie, kozy, rekiny, krokodyle, węże i jaszczur­ki. Skóry ubitych zwierząt są wpierw przechowy­wane w odpowiednich warunkach do czasu dalszej obróbki. Trzy główne metody wstępnej konser­wacji skór to suszenie, solenie na sucho i solenie na mokro.
Garbowanie to proces, w którym surowe skóry są wyprawiane. Najpierw skóry moczy się w wo­dzie i myje celem usunięcia środka konserwujące­go oraz brudu. Następnie zeskrobuje się wszelkie pozostałości mięsa z wewnętrznej strony. W celu usunięcia niepożądanego włosia bądź piór z ze­wnętrznej strony, zwanej naskórkiem, skórę wapnu­je się, a potem skrobie. Mycie i obróbka chemiczna pozwalają usunąć wapno, a dla zmiękczenia skóry wykorzystywane są enzymy. Właściwe gar­bowanie następuje potem. Dwiema głównymi tech­nologiami garbowania skór są garbowanie roślin­ne oraz garbowanie mineralne.
Cały proces garbowania roślinnego może trwać od zaledwie 12 godzin do aż sześciu tygodni. Skóry w tym czasie są moczone w coraz silniejszych roz­tworach ekstraktów roślinnych. Te otrzymuje się z przeróżnych drzew i krzewów, przykładowo z drewna kwebracho lub kory mimozy. Wszystkie znane garbnjjci zawierają taninę, zwaną kwasem garbnikowym, która oddziałuje z białkiem zawar­tym w skórze. Podstawową metodą garbowania mineralnego jest chromowanie, polegające na pod­dawaniu skóry działaniu dwuchromianu sodu. Metoda ta została wprowadzona około roku 1850.
Po garbowaniu skórę rozszczepia się, tak aby uzyskać kilka oddzielnych warstw. Są one bar­wione, a następnie natłuszczane w celu zastąpie­nia naturalnych olejów usuniętych podczas garbo­wania. Ma to zapobiegać wysychaniu skóry na twardą, łamliwą masę. Po wysuszeniu skórę powle­ka się żywicą akrylową, a niekiedy nanosi się jesz­cze warstwę lakieru nitrocelulozowego.

Podobne prace

Do góry