Ocena brak

Skład ciany górnej czaszki

Autor /gabriela Dodano /03.01.2012

W skład ściany górnej czaszki, stanowiącej jej sklepienie (calva-ria; calvus = łysy), wchodzą: łuska czołowa, obie kości ciemieniowe i niewielka część łuski potylicznej. Łuska czołowa (sąuama fronta-lis) stanowi płasko-wypukłą część kości tworzącej czoło i przednią część właściwego sklepienia głowy. Kości ciemieniowe (ossa pa-rietalia) są to dwie płasko-wypukłe, czworokątne kości leżące do tyłu od łuski czołowej. Obie kości łączą się w linii pośrodkowej. Kość potyliczna (os occipitale) jest dużą, nieparzystą kością leżącą ku tyłowi od obu kości ciemieniowych; łuska tej kości (sąuama occipitalis) tworzy potylicę i górną częścią zachodzi nieco na sklepienie; patrząc od góry widzimy tylko nieznaczną jej część.

Sklepienie ciągnie się od łuków brwiowych (arcus superciliares) kości czołowej aż do prawej i lewej kresy karków7ej górnej (linea nuchae superior) kości potylicznej; z boku ograniczone jest kresami skroniowymi (lineae temporales). Powierzchnia sklepienia jest gładka i wypukła, a jej kształt — oglądany z góry — jest zmienny, eliptycznie wydłużony i bardziej okrągły, przy czym w części tylnej, ciemieniowej, jest szerszy niż z przodu, w części czołowej. Część środkowa sklepienia tworzy najwyższy punkt czaszki, zwany szczytem (vertex), część przednią, nieco spłaszczoną, nazywamy czołem (frons), tylną zaś, silniej opadającą — potylicą (occiput). Ściana górna jest przecięta trzema szwami: 1) szew wieńcowy (sutura co-ronalis) biegnie poprzecznie między kością czołową i kośćmi ciemieniowymi; 2) szew strzałkowy (sutura sagittalis) jest położony poś-rodkowo między obiema kośćmi ciemieniowymi; jest on silnie zazębiony, szczególnie w przednich dwóch trzecich częściach swego przebieu: 3) szew węgłowy (sutura lambdoidea, w kształcie greckiej litery lambda) biegnie między kośćmi ciemieniowymi a łuską potyliczną. Punkt, w którym szew wieńcowy łączy się ze szwem strzałkowym, nazywamy bregma (część czołowa głowy); punkt, w którym stykają się szew strzałkowy ze szwem węgłowym — lambda. Najbardziej do przodu wysunięty punkt sklepienia czaszki (glabella) leży na wyniosłości tej samej nazwy (glabella = gładzizna, nieowłosione miejsce między brwiami), położonej między obu przyśrodkowymi końcami łuków brwiowych. Po obu stronach szwu strzałkowego leżą otwory ciemieniowe (foramina parietalia), zaś bardziej bocznie— guzy ciemieniowe (tubera parietalia). Przez otwór ciemieniowy' biegnie drobna gałąź oponowa tętnicy potylicznej i leży w nim żyła wypustowa ciemieniowa (vena emissaria parietalis). Na kości czołowej powyżej łuków brwiowych znajdują się guzy czołowe (tubera frontalia).

Podobne prace

Do góry