Ocena brak

Skala tzw. dewiacyjnego ilorazu inteligencji - Rozwiązanie Davida Wechslera: dewiacyjny iloraz

Autor /Chip Dodano /04.07.2011

Fundamentalne założenie: cecha inteligencji ma w populacji homo sapiens rozkład normalny. A skoro tak, możemy – przy założeniu, że średnia owego rozkładu wynosi 100 (ukłon wobec tradycji; przypomnę: w formule Sterna właśnie iloraz inteligencji równy 100 oznaczał poziom intelektualny dokładnie odpowiadający swoiście rozumianemu wiekowi życia), a odchylenie standardowe wynosi 15 (decyzja Wechslera) i znając, dzięki normalizacji, wartość standaryzowaną z właściwą danemu wynikowi surowemu – wyrażać wyniki testu inteligencji tak zwanym dewiacyjnym ilorazem inteligencji według formuły:

x=z∙SD+M, gdzie x – iloraz dewiacyjny konkretnej osoby, z – wartość standaryzowana z dla danego wyniku surowego w danej grupie wiekowej, SD – odchylenie standardowe (równe w teście Wechslera 15) i M – średnia rozkładu ilorazu (równa 100; bo wtedy z=0).

Dodatkowe założenie: iloraz pozostaje wielkością stałą w ciągu życia człowiekaoznaczając niezmienność różnic interindywidualnych (względna pozycja na tle innych) nie oznacza to niezmienności w czasie (aspekt intraindywidualny!) poziomu wydolności intelektualnej, czyli bezwzględnego poziomu wykonania testu (wyniki surowe) w różnych latach życia. Przykładowo: IQ=115 oznacza że ktoś zajmuje lokatę +1z tak mając lat 20, jak i 54, ale na tle swojej grupy wiekowej! tzn. w wieku lat 20, aby osiągnąć IQ=115 potrzebował być może uzyskać 49 punktów wyniku surowego, a w wieku lat 54, tylko 42 punkty (choć było to dlań jednakowo trudne!). Założenie powyższe w badaniach najsilniej potwierdza się na grupie szeroko rozumianej intelektualnej normy statystycznej.

Mogąca wydawać się osobliwą nazwa ilorazu (dewiacyjny) nie ma nic wspólnego z dewiacją w ortodoksyjnym ujęciu socjopsychopatoseksuologicznym, tylko odnosi się do angielskiej nazwy centralnego dla całej operacji pomiarowej parametru: odchylenia standardowego (standard deviation).

Bo proszę zauważyć (czego nie dostrzega większość tzw. laików) że to, jak wysoki lub niski jest określony iloraz dewiacyjny (np. 148, np. 70), zależy żywotnie od wielkości odchylenia standardowego (teoretycznie również od średniej, ale ona wszędzie tutaj jest stała). A to odchylenie dla testów różnych autorów jest różne.

Ilorazy skal testów różnych autorów porównujemy bardzo łatwo wykorzystując podaną wyżej formułę na x (z się nie zmienia absolutnie zawsze, średnia – praktycznie zawsze nie, podstawiamy tylko nowe SD). UWAGA: odnosi się powyższe do porównań czysto teoretycznych, jeśli naprawdę zbadamy kogoś np. testem Wechslera i Cattella – w jednym (nieważne teraz którym) może on uzyskać, dajmy na to +1,1z, a w drugim +1,33z, a zatem inne ilorazy dewiacyjne (żadne dwa testy nie mierzą identycznie tego samego, poza tym wpływ rozwiązywania wcześniejszego na rozwiązywanie następnego, różnice w nastroju osoby, wreszcie błędy pomiaru… rozumieją Państwo).

Podobne prace

Do góry