Ocena brak

Siła mięśnia

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

Wielkość siły mięśnia jest zależna od jego grubości, nie zaś od długości.

Siła mięśnia jest tym większa, im więcej włókien on zawiera. Jeżeli przekroimy mięsień w jego najgrubszym miejscu poprzecznie do jego długości, otrzymamy przekrój anatomiczny. Uwzględnia on wszystkie włókna mięśnia, jeżeli przebiegają one równolegle do jego długiej osi, jak np. w mięśniu wrzecionowatym; w tym przypadku przekrój anatomiczny jest miarą siły mięśnia. W większości jednak włókna są skierowane skośnie do długiej osi mięśnia, jak w mięśniach pierzastych czy półpierzastych; przekrój anatomiczny obejmowałby więc tylko część włókien mięśnia. Dlatego zostało wprowadzone pojęcie przekroju fizjologicznego, który praktycznie obejmuje wszystkie włókna. Mówimy, że siła mięśnia jest proporcjonalna do jego przekroju fizjologicznego. Jednak mięśnie o tym samym przekroju fizjologicznym mogą mieć różną siłę. Mięśnie o włóknach grubych są przypuszczalnie silniejsze od mięśni o włóknach cieńszych. Dlatego np. mięśnie kończyny górnej są słabsze od mięśni kończyny dolnej, choć pierwsze pracują z większą precyzją. Według Ficka przeciętna siła mięśni wynosi 10 kG na 1 cm2 przekroju fizjologicznego. Wielkość tę nazywamy bezwzględną siłą mięśnia lub jednostką siły mięśnia. Całą siłę mięśnia w kG otrzymamy mnożąc jego przekrój fizjologiczny przez 10. Na przykład mięsień o przekroju fizjologicznym 2 cm2 może unieść 20 kg.

Siła skurczu mięśnia wzrasta bardzo wybitnie wskutek rozciągania

się mięśnia w antagonistycznym ruchu w stawie. Odwrotnie, napięcie mięśnia coraz bardziej zmniejsza się w miarę postępu skurczu. Widzimy więc, że bezwzględna siła mięśnia (10 kG na 1 cm2) jest wartością średnią dla różnych stopni napięcia, nie jest zaś wartością ani największą, ani najmniejszą.

Podobne prace

Do góry