Ocena brak

Siewnica

Autor /Lech Dodano /26.01.2012

Wygląd: Z sylwetki podobna do siewki złotej: nieco przysadzista i krępa. Latem łatwo ją rozpoznać po czarnym spodzie i szarobiałym wierzchu ciała. W szacie spoczynkowej grzbiet brązowawoszary, czoło, twarz i spód białawe, pierś w brązowawoszare plamki. W locie od dołu widoczne we wszystkich upie-rzeniach czarne podbarkówki. Głos fletowy, melancholijny.

Środowisko: Rak lęgowy tundry porostowej, na północ od areału lęgowego siewki złotej. Na przelotach można ją zobaczyć także na wybrzeżach morskich Europy Środkowej, rzadziej w głębi lądu. Wypoczywa na żwirowych brzegach, na dnie stawów po spuszczeniu z nich wody, na zaoranych polach, nie brodzi jednak w mule. Wędruje w małych stadkach lub w towarzystwie czajek, siewek złotych, batalionów lub biegusów malutkich i innych wędrujących siewkowców.

Ich wędrówka wiosenna w Europie Środkowej jest mało widoczna, mimo że część ptaków leci już w szatach godowych. Podczas przelotów jesiennych we wrześniu i w październiku (ale kończącym się w grudniu) ptaki mają już szaty spoczynkowe. Zimną porę roku spędzają na piaszczystych i kamienistych wybrzeżach morskich prawie wszystkich krajów tropikalnych aż poza równik.

Lęgi: Siewnice pojawiają się na terenach lęgowych zaraz po stopnieniu śniegu, w pierwszej połowie czerwca i wkrótce łączą się w pary. Początek lęgów w ostatniej dekadzie czerwca. Miejsce gniazda ptaki zdradzają charakterystycznym zwodzeniem.

Pożywienie: Na północy owady, a także niewielkie ilości nasion różnych roślin, nad morzem głównie małe skorupiaki, ślimaki i małże.

Podobne prace

Do góry