Ocena brak

Sieweczka morska

Autor /Lech Dodano /26.01.2012

Wygląd: Wielkości skowronka; długość ciała 17 cm, rozpiętość skrzydeł 35 cm, nogi dłuższe niż u sieweczki rzecznej i obrożnej. Półobroża na piersi przerwana z przodu, dziób i stopy czarne. W szacie godowej łatwo rozróżnić płeć: samiec ma cynamo-nowobrązową potylicę, czarny kantar i czarne plamy na bokach piersi. U samicy brak kan-tara, plamy z boku piersi ledwie zaznaczone, a wierzch głowy i grzbiet bardziej szary. W sierpniu samiec pierzy się w szatę spoczynkową i upodabnia się do samicy. Głos „huit" i „rai jai jai". Poza okresem lęgowym ptaki towarzyskie: szukając pokarmu tworzą mieszane stadka z innymi siewkowcami, np. z bie-gusem malutkim. Biegają szybko drepcąc /często nagle się zatrzymują. Lot szybki.  

Środowisko: Rozprzestrzeniona na wszystkich kontynentach i we wszystkich strefach klimatycznych: od Oceanu Lodowatego po równik, ale ściśle związana ze słonym biotopem, tzn. z wybrzeżem morskim, słonymi i gorzkimi jeziorami; zasiedla także wyschnięte dna jezior i rzeki. Nad Morzem Bałtyckim rzadsza niż nad Morzem Północnym. Wędrowna; w Europie Środkowej pojawia się w kwietniu i znika we wrześniu. Do Polski tylko zalatuje, i to rzadko, na wybrzeże.

Lęgi: Samiec prezentuje nad terenem lęgowym kołyszący lot tokowy. Gdy przypatruje mu się samica, ze szczególnym zapałem tokuje na ziemi wygrzebując dołki pod gniazdo i rzucając do nich różne żdżbła. Zaloty kończą się sukcesem, jeżeli samica podejdzie do jednego z wykopanych dołków i zacznie go pogłębiać. Gniazda są często nie do zauważenia w piasku; znajdują się niezbyt daleko od linii wody. Okres lęgowy w Europie od końca kwietnia do połowy lipca, głównie jednak w maju. W zniesieniu zawsze 3 jaja długości ok. 33 mm, wysiadywanych 25-27 dni, począwszy od dnia, w którym zostało zniesione ostatnie jajo.

Wysiadują oboje rodzice zmieniając się kilka razy w ciągu dnia. Jeżeli jeden z partnerów zginie, drugi wysiaduje jeszcze przez kilka dni, po czym porzuca gniazdo. Po stracie pierwszego lęgu rodzice zaczynają drugi, nawet jeśli pisklęta miały już kilka dni. Jako ptaki plaż sieweczki morskie są przygotowane na katastrofy: jeżeli piasek przysypie jaja, ptaki odgrzebują je; jeżeli fala morska wymyje jaja z gniazda i rozrzuci, rodzice zbierają je, przenoszą i wysiadują dalej w drugim, wygrzebanym na prędce gnieździe.

W nocy wysiaduje zwykle samiec. Wracający na zmianę przy wysiadywaniu ptak rzuca w kierunku gniazda kamyk lub muszelkę: z czasem wokół niego powstaje ozdobny wianuszek. Raki rozpoznają niezalężone jaja prawdopodobnie po temperaturze: martwe jajo jest zimne, podczas gdy w zalężonym przemiana materii rozwijającego się pisklęcia wytwarza ciepło. Martwe jajo jest usuwane. Raki nie pozwalają innym siewkom zbliżać się do gniazda, co prowadzi do zaciętych kłótni, jeżeli sąsiedzi mają już pisklęta, które biegają dokoła i wchodzą na „zakazany" teren. Zdarza się, że właściciele jednego rewiru biorą pod swoją opiekę cudze pisklęta i nie dopuszczają do nich ich prawdziwych rodziców. Młode nie rozpoznają swoich rodziców tuż po wykluciu, lecz zapamiętują dopiero z czasem. Jako typowe zagniazdo-wniki wychodzą z gniazda już w kilka godzin po wykluciu się. Wtedy rodzice uczą je rozpoznawać zagrożenia i odpowiednio na nie reagować. Młode rozbiegają się przy najmniejszym alarmie i przykucają w piasku dosłownie zlewając się z nim.

Pożywienie: Sieweczki morskie szukają pokarmu w miejscach, gdzie docierają fale morskie: w płatach mułu i w wodzie nie głębszej niż długość ich dziobów, czyli do 10 mm. Czasami poruszają muliste dno nogą, a żyjące tam drobne zwierzęta zdradzają swoją obecność ucieczką. Sieweczki jedzą przede wszystkim ślimaki, najmniejsze małże i robaki. Z większymi małżami miewają kłopot, gdy nastąpią na jego otwartą muszlę, a ten, podrażniony, zamknie obie połówki.

Podobne prace

Do góry