Ocena brak

Sielawa

Autor /Bonifacy78 Dodano /31.01.2012

Wygląd: wysmukte, śledziowate ciato o stosunkowo matej, stożkowatej głowie i zaostrzonym pysku. Łuski większe niż u przedstawicieli rodziny łososiowatych. Linia boczna pełna. Mała płetwa tłuszczowa. Duże oczy. Niewielki, skierowany ukośnie ku górze otwór gębowy; żuchwa nieco wystająca. Na 1. łuku skrzelowym 35-52 długie, gęsto ustawione wyrostki filtracyjne.  

Ubarwienie: grzbiet ciemny z niebieskawym lub zielonkawym połyskiem; boki i brzuch srebrzyste. Płetwy parzyste i płetwa odbytowa jasne, pozostałe płetwy szare.

Długość: 15-30, maksymalnie 45 cm (Jezioro Ładoga).

Występowanie: Anglia, Szkocja, pd.-wsch. Norwegia, zlewisko Morza Bałtyckiego do pn.zach. Rosji (dorzecze górnej Wołgi). Wsiedlona również m.in. do jeziora Waginger (Bawaria), do wód Francji i południowej Rosji.

Środowisko i tryb życia: sielawa przebywa w stadach w strefie otwartej toni wodnej (pela-gialu) głębokich jezior o czystej, chłodnej i dobrze natlenionej wodzie i tylko podczas tarła odwiedza płytkie przybrzeżne wody o dnie piaszczystym lub żwirowatym.

Rozród: trze się od września do grudnia. Samica, zależnie od jej rozmiarów, składa 1700-4800 jaj, które osiadają na dnie lub na podwodnych roślinach. Rozwój zarodkowy trwa 110-120 dni. Sielawy dojrzewają płciowo pod koniec 2. roku życia.

Pokarm: planktonowe skorupiaki.

Gatunek pokrewny: w niektórych jeziorach szwedzkich oraz w pn. Rosji żyje sielawa północna* (C. baunti).

Podobne prace

Do góry