Ocena brak

Sieja piżjan

Autor /Bonifacy78 Dodano /31.01.2012

Wygląd: smukłe, śledziowate ciało z małą, stożkowatą głową o zaostrzonym pysku. Łuski większe niż u przedstawicieli rodziny łososiowatych, linia boczna pełna. Duże oczy. Otwór gębowy dolny, niewielki, sięgający tylko do przedniej krawędzi oka; szczęka górna . stosunkowo wąska i długa. Na 1. luku skrzelowym 15-29 (zwykle około 20) bardzo krótkich u wyrostków filtracyjnych.

Ubarwienie: grzbiet niebieskawozielony do oliwkowego, boki i brzuch srebrzyste.  

Długość: 15-35 (Alpy), maksymalnie do 50 cm.

Występowanie: od Alaski przez północną Rosję do północnej Finlandii i Norwegii; także w północnej i środkowej Szwecji i na wybrzeżu Polski. W Alpach w jeziorach Genfer, Thuner, Ammer, Chiem i Bodeńskim. Środowisko: wody rzek i jezior.

Tryb życia: w północnej części zasięgu sieja piżjan tworzy formy wędrowne, ciągnące na tarło w górę rzek; na południu natomiast formy osiadłe, żyjące stale w rzekach i jeziorach. W wymienionych powyżej jeziorach alpejskich zamieszkuje głębiny, przemieszczając się do nieco płytszych partii toni wodnej jedynie podczas tarła i jesienią.

Pokarm: głównie drobne bezkręgowce denne, w mniejszym stopniu plankton.

Rozród: tarło, zależnie od stanowiska, odbywa się w bardzo różnym czasie; niekiedy już w lecie, zwykle jednak od września do stycznia. Silnie uzależniona od warunków środowiskowych jest także szybkość wzrostu narybku. Sieja piżjan osiąga dojrzałość płciową w 3.-4. roku życia.

Podobne prace

Do góry